ผู้มีบารมีเหนือรัฐธรรมนูญ

 

     วันนี้ขอเสนอคำว่า "ผู้มีบารมีเหนือรัฐธรรมนูญ" ซึ่งเป็นสำนวนใหม่ล่าสุดของภาษาไทย ได้มาจากการปาฐกถาแก่หัวหน้าข้าราชการที่ทำเนียบรัฐบาล ของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร รักษาการนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน 2549 ที่ผ่านมา  อาจจะเรียกสำนวนนี้ว่า สำนวนทักษิณ ก็คงว่าได้

      คำว่า รัฐธรรมนูญ เป็นชื่อพิเศษของกฎหมายพิเศษ คือเป็นกฎหมายแม่บท เหมือนโปรแกรมวินโดวส์เป็นโปรแกรมหลักหรือระบบปฏิบัติการของคอมพิวเตอร์ ถ้าไม่มีวินโดวส์ ก็ยากที่จะใช้โปรแกรมอื่นๆ อันเปรียบเหมือนกฎหมายลูกต่างๆ ที่ต้องออกมาตามระบบปฏิบัติการที่เรียกว่า รัฐธรรมนูญ

      รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยมีใช้เป็นครั้งแรก ในปีพุทธศักราช 2475 ซึ่งเกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ มาเป็นประชาธิปไตยมีพระมหากษัตริย์เป็นองค์ประมุข โดยมีรัฐธรรมนูญเป็นกฎหมายสูงสุด และระบุไว้ในรัฐธรรมนูญว่า "พระมหากษัตริย์ทรงอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ" ก็แสดงว่า รัฐธรรมนูญนั้น "ใหญ่กว่า" พระเจ้าอยู่หัว แล้วเมื่อเป็นเช่นนั้น จะมีอะไรในโลกนี้ใหญ่กว่ารัฐธรรมนูญอีกเล่า !

     แต่เราน่าจะย้อนเวลาหาอดีตกันสักนิด ที่ว่ารัฐธรรมนูญยิ่งใหญ่สุดๆ นั้น มันยิ่งใหญ่จริงหรือ ? และรัฐธรรมนูญนั้นหรือแท้ที่จริงแล้ว คืออะไร ?

      ให้คำนิยามอย่างง่ายๆ ก็คือ รัฐธรรมนูญเป็นกติกาปกครองประเทศขั้นสูงสุด ถ้าแปลให้ดีกว่านี้ก็ต้องแปลว่า ไม่มีกฎหมายอื่นยิ่งกว่า เพราะขนาดพระมหากษัตริย์ยังต้องอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ จะนอกเหนือรัฐธรรมนูญไม่ได้ !

      เมื่อเกิดการอภิวัฒน์เปลี่ยนแปลงการปกครองโดยคณะราษฎร มีนายปรีดี พนมยงค์ เป็นหัวหน้า ในวันที่ 24 มิถุนายน 2475 นั้น นายปรีดีได้ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยขึ้นมาเสนอต่อคณะราษฎร และนำขึ้นทูลเกล้าแด่องค์พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย ประกาศใช้เป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ปีเดียวกัน เรียกว่า พระราชบัญญัติธรรมนูญการปกครองแผ่นดินสยามชั่วคราว พุทธศักราช 2475 และต่อมา วันที่ 10 ธันวาคม 2475 รัฐธรรมนูญฉบับจริงหรือที่เรียกต่อมาว่า ฉบับถาวร ก็เสร็จ รัฐสภาไทยนำขึ้นทูลเกล้าฯ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงลงพระปรมาภิไธย ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญฉบับถาวรแห่งประเทศสยาม ซึ่งส่งผลให้วันที่ 10 ธันวาคม เป็นวันรัฐธรรมนูญแห่งชาติด้วย

      ครั้นไม่นานจากนั้นก็เกิดปัญหาพิพาทระหว่างนายกรัฐมนตรี คือ พระยามโนปกรณ์นิติธาดา ซึ่งเป็นนายกฯคนแรกในระบอบประชาธิปไตย กับหลวงประดิษฐ์มนูธรรม หรือนายปรีดี พนมยงค์ ว่าด้วยเค้าโครงเศรษฐกิจแห่งชาติ ซึ่งมีลักษณะเอียงข้างไปทางสังคมนิยม รัฐบาลพระยามโนปกรณ์ได้แสดงตัวว่า "เป็นผู้มีบารมีเหนือรัฐธรรมนูญ" โดยการออกพระราชกฤษฎีกา "ปิดสภาผู้แทนราษฎร" และ "งดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา" ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ.2476 ส่งผลให้นายปรีดีต้องลี้ภัยการเมืองออกนอกประเทศไปในวันที่ 12 เมษายน 2476 และต่อมาในวันที่ 24 มิถุนายน 2476 สี่ทหารเสือ คือ พันเอกพระยาพหลพลอยุหเสนา (พจน์ พหลโยธิน) หัวหน้าคณะราษฎรฝ่ายทหาร พันเอกพระยาทรงสุรเดช (เทพ พันธุมเสน) พันเอกพระยาฤทธิอัคเนย์ (สละ เอมะศิริ) และ พันโท พระประศาสน์พิทยายุทธ์ (วัน ชูถิ่น) ทั้งหมดเป็นคณะราษฎร และดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรี ได้ประกาศ "ลาออกจากทุกตำแหน่ง" ส่งผลให้รัฐบาลของพระยามโนปกรณ์นิติธาดาตกอยู่ในสภาพล่อแหลมต่อการล่มสลาย เพราะในเดือนเดียวกันก็มีการเดินขบวนเพื่อประชาธิปไตยเป็นครั้งแรก วัตถุประสงค์คือการสนับสนุนสี่ทหารเสือเหล่านั้น

     และแล้วก็ตามคาด วันที่ 20 มิถุนายน 2476 คณะราษฎรโดยพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา เป็นหัวหน้า ก็กระทำการปฏิวัติยึดอำนาจรัฐบาลของพระยามโนปกรณ์นิติธาดา ทำให้พระยามโนปกรณ์ต้องลี้ภัยไปอยู่ต่างประเทศ และไปตายที่เมืองปีนัง ประเทศมาเลเซีย พระยาพหลได้รับการเลือกให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 2 การทำปฏิวัติครั้งนี้ถือว่าเป็นการ "เปิดใช้รัฐธรรมนูญให้เต็มฉบับ" หรือพูดง่ายๆ ก็คือว่า "เป็นการกำจัดบุคคลผู้มีบารมีเหนือรัฐธรรมนูญ" เป็นครั้งแรกของประเทศไทย

     หลังจากนั้นมาอีกนานถึงวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ.2489 ตรงกับรัฐบาลนายปรีดี พนมยงค์ ได้มีการปรับปรุงรัฐธรรมนูญฉบับถาวรให้ทันสมัย เริ่มแก้ไขกันมาตั้งแต่สมัยรัฐบาลนายควง อภัยวงศ์ ต่อด้วยรัฐบาลนายทวี บุณยเกตุ และรัฐบาล ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช กระทั่งถึงรัฐบาลนายปรีดี พนมยงค์ จึงแล้วเสร็จ เป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างถูกต้องตามครรลองคลองธรรม คือมีสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้พิจารณาแก้ไข มีการตั้งคณะกรรมาธิการเพื่อทำงานนี้โดยเฉพาะ ใช้เวลานานหลายปีจึงสำเร็จ โดยไม่ต้องปฏิวัติ

      แต่ครั้นประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับที่ 3 ได้เพียงไม่กี่เดือน ถึงวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ.2489 นั่นเอง ก็เกิดโศกนาฎกรรมของประเทศไทยขึ้น มิใช่เรื่องรัฐธรรมนูญถูกรัฐประหาร หากแต่เป็นกรณีสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ส่งผลให้รัฐบาลของนายปรีดีถูกโจมตีว่า "เกี่ยวข้อง" ถึงกับมีคนไปตะโกนที่โรงหนังเฉลิมไทยว่า "ปรีดีฆ่าในหลวง" ถึงวันที่  8 พฤศจิกายน พ.ศ.2490 ความอึมครึมก็หมดสิ้นไป เพราะคณะนายทหาร นำโดย พลโทผิน ชุณหะวัณ (บิดาของ พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ) ได้นำกำลังเข้ายึดอำนาจจากรัฐบาลนายปรีดี พนมยงค์ และเลิกล้มรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2489 ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ฉบับที่ 4 แทน

      งานนี้ พลโทผิน ชุณหะวัณ ได้รับการกล่าวขวัญว่า "เป็นผู้มีบารมีเหนือรัฐธรรมนูญ คนที่ 2" รองลงมาจากพระยามโนปกรณ์นิติธาดา เพราะว่าสามารถเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญได้โดยไม่ต้องผ่านสภาผู้แทนราษฎร แต่ถ้าเทียบแล้ว พลโทผินย่อมจะยิ่งใหญ่กว่า เพราะฉีกทิ้งทั้งฉบับ ส่วนพระยามโนปกรณ์นั้นแค่ออกพระราชกฤษฎีกา "งดใช้รัฐธรรมนูญบางมาตรา" เท่านั้น

     รัฐธรรมนูญฉบับที่ 4 นี้ มีฉายาว่า "รัฐธรรมนูญฉบับใต้ตุ่ม" เพราะผู้ร่างคือนายพันเอก กาจ กาจสงคราม รองหัวหน้าคณะปฏิวัติของพลโทผิน ชุณหะวัณ เกรงว่าถ้าใครเห็นก็จะเป็นภัย จึงนำไปซ่อนไว้ใต้ตุ่มสีแดงใส่น้ำล้างเท้าที่หน้าบ้านของตนเอง แหมเท่ห์ระเบิดเลยฉบับนี้

     เมื่อดูตามนี้แล้ว เราก็จะเห็นว่า บารมีที่อยู่เหนือกว่ารัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยนั้น แท้ที่จริงนะหรือก็คือ รถถังและปืน ! เพราะสามารถจี้รัฐบาลและเขียนรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ขึ้นใช้ "ตามใจฉัน" ได้ ! โดยที่ใครก็ไม่กล้าขัดเพราะกลัวตาย

     นับจากวันนั้น คือวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ.2490 ถึงวันที่ 14 ตุลาคม 2516 ประเทศไทยตกอยู่ภายใต้ "เผด็จการทหาร" คือมีทหารกุมอำนาจเบ็ดเสร็จ เริ่มตั้งแต่ พลโทผิน ชุณหะวัน ผันอำนาจไปให้แก่ พลเอกสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผ่องถ่ายอำนาจไปถึง พลเอกถนอม กิตติขจร รวมทั้ง พลเอกประภาส จารุเสถียร และพลเอกกฤษณ์ สีวะรา ในระยะนี้มีนายกรัฐมนตรีโดยการแต่งตั้งของคณะรัฐประหารซึ่งกุมอำนาจอยู่ที่ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบกเพียงหนึ่งเดียว คือ นายพจน์สารสิน จอมพลถนอม กิตติขจร จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ รวม 3 สมัยซ้อน ก่อนที่นิสิตนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่างๆ จะรวมตัวกันต่อต้านรัฐบาลเผด็จการของทหาร จนเสือเลือดเสียเนื้อมิใช่เบา เราเรียกตามที่องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงมีพระราชดำรัสว่า "วันมหาวิปโยค"

       จอมพลถนอม กิตติขจร และคณะ ต้องระเห็จออกนอกประเทศ ประเทศไทยก้าวเข้าสู่มิติใหม่ มีนายกรัฐมนตรีชื่อว่า นายสัญญา ธรรมศักดิ์ ซึ่งได้รับการยกย่องว่า "เป็นนายกพระราชทาน" เพราะมิได้ผ่านการเลือกตั้ง และมิได้กระทำปฏิวัติรัฐประหาร ก็ได้รับการแต่งตั้งจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เป็นกรณีพิเศษ

     ประเทศไทยสมัยนายพจน์ สารสิน มาจนถึงจอมพลสฤษดิ์ ครองเมืองนั้น กล่าวได้เต็มปากเต็มคำว่า มิใช่ประชาธิปไตย แต่เป็นระบอบเผด็จการทางทหารเต็มรูปแบบ มีนายกรัฐมนตรีเป็นหุ่นเชิดเพียงชั่วคราว เพราะผู้ที่กุมอำนาจอย่างแท้จริงนั้นคือ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ผู้มีฉายาโดดเด่นว่า จอมพลผ้าขาวม้าแดง เพราะเวลาจะอ็อฟเด็กที่ประดาแม่เล้าทั้งหลายขวนขวายไปประเคนที่กองพลที่ 1 รักษาพระองค์นั้น สฤษดิ์นิยมนุ่งผ้าขาวม้าสีแดงออกรับน้องหนู สงสัยจะเปลื้องง่ายกว่าเครื่องแบบนายทหาร ท่านประมวลจำนวน "อนุ" ของสฤษดิ์ เมื่อตายไปแล้วว่า มีถึงกว่า 100 คน แม้กระทั่งดาราฮ่องกง จอมพลก็เอาเงินหลวงไปซื้อมาเครม ตามสไตล์ "เชื่อผู้นำชาติพ้นภัย" เพราะถ้าใครบังอาจ "ไม่เชื่อ" ก็จะต้อง "เกิดภัย"

      สไตล์การทำงานของสฤษดิ์นี้ ปรากฏว่าคนไทย (โง่ๆ) จำนวนมากพากันนิยมชมชอบแฮะ เพราะว่ามันสะใจดี มีคดีเผาบ้าน ข่มขืน กระทำชำเราที่ไหน สฤษดิ์สั่งยิงเป้าเผากันสดๆ จนพวกผู้ทรงอิทธิพล ไม่ว่าจะเป็นเจ้าพ่อ เจ้าแม่ นักเลงนักรอง ตั้วฮงตั้วเฮีย อาเจ๊อาเสี่ย ทั้งหลาย ขี้หดตดหาย ไม่กล้าฝ่าฝืนกฎหมายบ้านเมือง ผู้หญิงไทยสมัยนั้นสามารถเดินไปไหนเวลาใดก็ได้ กฎหมายบ้านเมืองดูท่าว่าศักดิ์สิทธิ์กว่าสมัยนี้ที่แค่เดินลงสะพานลอยในกรุงเทพฯ ก็โดนจี้หรือลากคอไปข่มขืนเป็นข่าวหนังสือพิมพ์อยู่ออกบ่อย ชาวขอนแก่นไม่น้อยจึงอยากจะสร้างอนุสาวรีย์ให้จอมพลสฤษดิ์ แทนที่จะสร้างให้สมเด็จพระพุฒาจารย์ (อาจ อาสโภ) อดีตผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช เพชรน้ำเอกของชาวขอนแก่น เอ้า เข้าเรื่องรัฐธรรมนูญกันต่อ

      สรุปในช่วงนี้ก็คือว่า ประเทศไทยมี "ผู้มีบารมีเหนือรัฐธรรมนูญ" ชื่อว่า จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ !

      ที่เล่าวกไปเวียนมานั้น ขอท่านผู้ท่านได้โปรดทราบว่า เพราะว่ารัฐธรรมนูญนั้นเกี่ยวข้องกับการบริหารบ้านเมือง จะพูดเฉพาะรัฐธรรมนูญก็ไม่ครบเครื่อง จึงต้องนอกเรื่องนอกราวไปบ้าง ขอได้โปรดเห็นใจผู้เขียนด้วย

       ช่วงที่ว่าที่ผ่านมา คือระยะที่ประเทศไทยมีรัฐบาลเผด็จการทหารปกครองนั้น ปรากฏว่ามีการแก้ไขเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญเหมือนเปลี่ยนสูตรมาม่า คือว่ามีรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ใช้ถึง 6 ฉบับ ฉบับสุดท้ายในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร ก็คือ ฉบับที่ 9 ถึงรัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ จึงได้มีการตั้งสภาร่างรัฐธรรมนูญขึ้นมา แล้วผ่านการพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร จนกระทั่งสามารถนำความขึ้นกราบบังคมทูลฯ เพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย ประกาศใช้อย่างเป็นทางการของรัฐธรรมนูญ ฉบับที่ 10 ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ.2517

      รัฐธรรมนูญฉบับนี้ถูกเรียกชื่อว่า "รัฐธรรมนูญฉบับสนามม้านางเลิ้ง" เพราะคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญนั้นท่านว่ามีการเปิดกว้างที่สุดเท่าที่ประเทศไทยเคยมีการร่างรัฐธรรมนูญมา มีการสรรหาคณะกรรมาธิการร่างรัฐธรรมนูญจากทุกสาขาอาชีพ (ยกเว้นพระภิกษุสามเณร) ให้ได้จำนวน 2500 คนเป็นปฐม แล้วจากนั้นก็จะให้คน 2500 คนเหล่านั้น ลงคะแนนเสียงเลือกพวกเดียวกัน (ที่เห็นว่าเหมาะสมที่สุด) เข้าเป็นกรรมาธิการยกร่างรัฐธรรมนูญตัวจริงให้เหลือเพียง 299 คน เรียกว่า สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ

     การจะให้คนจำนวน 2500 คน รวมทั้งเจ้าหน้าที่อีกสารพัดแผนกเข้าไปประชุมในที่แห่งเดียวกันนั้น นอกจากสวนลุมและท้องสนามหลวงแล้ว เห็นท่าว่าเป็นไปได้ยาก เพราะสมัยนั้นศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ยังไม่ได้สร้าง รัฐบาลจึงเห็นชอบให้ใช้สนามม้านางเลิ้งเป็นที่ประชุมคัดเลือกกรรมาธิการ ใครได้เป็นกรรมการร่างรัฐธรรมนูญสมัยนั้นจึงถูกเรียกเสียโก้เก๋ว่า "กรรมการสภาสนามม้า"

      กรรมการสภาสนามม้านางเลิ้งใช้เวลาร่วมปี จึงร่างรัฐธรรมนูญสำเร็จ ทูลเกล้าฯ ถวายเพื่อทรงลงพระปรมาภิไธย บังคับใช้ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ.2517 เป็นรัฐธรรมนูญฉบับที่ 10 ซึ่งสมัยนั้นก็ยกย่องกันว่า "ดีที่สุดในบรรดารัฐธรรมนูญ" เหมือนๆ กันที่กำลังยกย่องฉบับปี 2540 ว่าดีที่สุดเช่นกัน

     ประกาศใช้รัฐธรรมนูญสำเร็จเสร็จแล้ว รัฐบาลนายสัญญา ธรรมศักดิ์ ก็ประกาศ "ลาออก" ตามมารยาท ประกาศให้มีการเลือกตั้งใหม่ ส่งผลให้ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช หัวหน้าพรรคกิจสังคม ผู้มีเสียง ส.ส.ในพรรคเพียง 18 เสียง ได้เป็นนายกรัฐมนตรี ขณะที่พรรคประชาธิปัตย์ของ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช พี่ชายของคึกฤทธิ์ มีเสียง ส.ส. ถึง 72 เสียง ด้วยเหตุนี้ คึกฤทธิ์ผู้คิดลึกจึงได้ฉายานามว่า "ซือแป๋ทางการเมือง"

      ขอเล่าไว้ให้หมุดพุง "ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช" คนนี้แหละ ที่นำเอา "นโยบายเอื้ออาทร" มาใช้เป็นคนแรกในประวัติศาสตร์การเมืองไทย สมัยเขาดำรงตำแหน่งนายกเพียงสั้นๆ นั้น ก็ประกาศใช้นโยบาย "เงินผัน" สั่งโอนเงินภาษีอากรออกไปสู่บ้านไร่ชายแดน ให้กำนันผู้ใหญ่บ้านเป็นผู้ควบคุม ดำเนินการสร้างงานให้แก่ประชาชนในชนบท ตั้งแต่ขุดร่อง ลอกเหมือง ตัดถนน สร้างสะพาน และอีกสารพัน จนสถานที่ต่างๆ เหล่านั้นได้รับฉายาว่า ถนนคึกฤทธิ์ คลองคึกฤทธิ์ ฝายคึกฤทธิ์ เป็นต้น จน "นายเพลิน พรมแดน" เอาเรื่องไปเขียนเป็นเพลงล้อชื่อของท่านว่า "คึกฤทธิ์ คิดลึก" เหมือนๆ กับอะไรหลายๆ อย่างในเมืองสุพรรณบุรีที่มีชื่อ "บรรหาร-แจ่มใส" ติดหราเป็นยี่ห้อ "บรรหารบุรี" ในสมัยนี้

      ที่เขียนมานี้ เพราะอยากชี้ให้เห็นว่า ไอ้โครงการเอื้ออาทรจิปาถะที่ "พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร" คิดออกมาน่ะ หาใช่การ "คิดใหม่ ทำใหม่" แต่อย่างใดไม่ หากแต่แท้ที่จริงแล้วมันก็คือการ "ลอกไอเดีย" ของเขามาทั้งดุ้น เพียงแต่พลิกแพลงทำแพ็กเก็จใหม่ ใช้ชื่อว่า "โครงการเอื้ออาทร" เท่านั้น เท่านั้นเอง จริงๆ นะโยม เพราะสมัยคึกฤทธิ์นั้นท่านมีสโลแกนนโยบายของรัฐบาลว่า "โครงการเงินผัน ประกันราคาพืชผล ส่งเสริมสภาตำบล คนจนรักษาฟรี" นี่แหละ มันมิยิ่งกว่าโครงการเอื้ออาทรอีกหรือ

     คึกฤทธิ์อยู่ได้ไม่ถึงปีก็มีอุปสรรค เพราะว่าตัวเองมีเสียงน้อย ต้องคอยล็อบบี้พรรคร่วมรัฐบาลให้ช่วยยกมือในเวลาจะออกกฎหมายแต่ละฉบับ เพราะสมัยนั้นท่านว่ามีพรรคการเมืองได้รับการเลือกตั้งนิดๆ หน่อยๆ แค่ 22 พรรค ! ก็ยิ่งกว่าเบี้ยหัวแตก เมื่อทั้งปลอบทั้งโยนก็ยังเอาไม่ไหว คึกฤทธิ์จึงตัดสินใจ "ยุบสภา" ในวันที่ 12 มกราคม 2519

     ผลการเลือกตั้งออกมา ครานี้พรรคประชาธิปัตย์ ของ ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช ได้เป็นรัฐบาลสมใจ แต่ในวันที่ 19 กันยายน 2519 ก็เกิดวิกฤตการณ์ขึ้นอีก เมื่อ...

     จอมพลถนอม กิตติขจร ซึ่งลี้ภัยไปต่างประเทศตั้งแต่เหตุการณ์ 14 ตุลา 2516 ครั้งกระโน้นแล้ว ถึงวันที่ 19 กันยายน พ.ศ.2519 ได้กลับเข้ามาประเทศไทยในคราบนักบวช คือไปบวชเป็นสามเณรที่ประเทศสิงคโปร์ โดยมิทราบนามพระอุปัชฌาย์ จอมพลถนอมอ้างเหตุว่า "บิดาคือขุนโสภิตบรรณลักษณ์ (อำพัน กิตติขจร) อายุ 90 ปี กำลังป่วย ต้องการมาเยี่ยมไข้พ่อ" เณรถนอมเข้าเมืองปุ๊บก็ตรงดิ่งไปยังวัดบวรนิเวศ ได้รับการรับรองจากคณะสงฆ์วัดบวรนิเวศให้เป็นพระภิกษุ มีสมเด็จพระญาณสังวร (เจริญ สุวฑฺฒโน ป.ธ.9) สมเด็จพระสังฆราชองค์ปัจจุบันเป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า "สุกิตติขจโร" ท่ามกลางการลุกฮือของนิสิตนักศึกษาประชาชนที่เกลียดชังทรราช

     จอมพลถนอมจอมทรราชนั้น บัดนี้มีเพศใหม่แล้ว เป็นพระถนอม สำนักอยู่วัดบวรนิเวศวิหาร ซึ่งเป็นวัดที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เคยดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส ทั้งสมเด็จพระญาณสังวรนั้น ก็เป็นพระพี่เลี้ยงของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เมื่อทรงผนวชไปประทับ ณ พระตำหนักปั้นหยา การศาสนากับการเมืองจึงมาเกี่ยวเนื่องกัน ณ วันนั้น

      วัดบวรนิเวศวิหาร ซึ่งมีสมาชิกใหม่ที่ชื่อ พระภิกษุถนอม จำวัดอยู่ภายใน กลายเป็นเป้าให้สังคมโจมตีว่ามีส่วนในการสนับสนุนทรราช อาจจะมีการเดินขบวนประท้วงไปที่วัดบวร ด้วยความร้อนพระทัยเกรงว่าวัดบวรนิเวศวิหารจะไม่ปลอดภัย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนาถ จึงเสด็จวัดบวรนิเวศวิหาร คืนวันที่ 23 กันยายน 2519 เวลา 21.30 น. เมื่อเป็นเช่นนั้น จากการเมืองก็เลยลามไปถึงการศาสนา และพ่วงเอาสถาบันพระมหากษัตริย์ไปด้วย

     ผลก็คือ กลุ่มกระทิงแดง ได้ตั้งกองกำลังพิทักษ์วัดบวรนิเวศวิหาร ด้วยอ้างว่า "เพื่อปกป้องศาสนา" และก็ตั้งข้อหาให้แก่ฝ่ายนิสิตนักศึกษาประชาชนที่ต้องการขับไล่ทรราชย์ในผ้าเหลืองว่า "เป็นปฏิปักษ์ต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์" สรุปก็คือว่า นิสิตนักศึกษาประชาชนคนรักประชาธิปไตยถูกตราหน้าเป็นฝ่ายซ้ายคือคอมมิวนิสต์ ส่วนฝ่ายเผด็จการทางการศาสนาและการเมืองนั้นเป็นผู้พิทักษ์สถาบันหลักของประเทศ ซึ่งภายหลังเขาเรียกเหตุการณ์ครั้งนั้นว่า ขวาพิฆาตซ้าย

      นิสิตนักศึกษาได้รวมตัวกันในบริเวณมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ยื่นคำขาดว่า "พระถนอมต้องออกนอกประเทศสถานเดียว" จากวันที่ 19 กันยา ถึงวันที่ 6 ตุลา ก็แค่ 17 วัน ไฟสำหรับเผาผลาญประเทศไทยกองใหญ่สุดในประวัติศาสตร์ก็ได้รับการสุมรุมอย่างเร่าร้อนรุนแรงและมหาศาล

     เช้ามืดวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ.2519 กลุ่มการเมืองฝ่ายขวา ได้แก่ กลุ่มกระทิงแดง กลุ่มนวพล กลุ่มลูกเสือชาวบ้าน เป็นต้น รวมทั้งทหารตำรวจอันสังกัดรัฐบาล ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช ได้ยกกำลังเข้าปิดล้อมมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ใช้อาวุธยิงกระหน่ำนำหน้า ก่อนจะเคลียร์พื้นที่ด้วยหน่วยตำรวจตระเวนชายแดน ผลก็คือ คนภายในไม่ยอมออกมาให้จับโดยง่าย เกิดการต่อสู้ที่เรียกว่า สงครามกลางเมือง แล้วนิสิตนักศึกษาซึ่งเป็นลูกๆ หลานๆ ก็พ่ายแพ้ คนตายเป็นเบือ สูญหายอีกหลายพัน เหตุการณ์ครั้งนั้นก่อให้เกิดการทำปฏิวัติในรูปแบบใหม่ เรียกว่า การปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ของ พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด

     พลเรือเอกสงัด ปฏิวัติเสร็จก็ไม่กล้าอยู่เป็นนายก สงสัยกลัวโดนไล่ จึงไปเชิญนายธานินทร์ กรัยวิเชียร ให้มาเป็นนายกหุ่นเชิด ซึ่งได้รับฉายาว่า รัฐบาลหอย เพราะนายธานินทร์กล่าวสุนทรพจน์ได้งดงามว่า "ตัวข้าพเจ้าเปรียบเสมือนเนื้อหอย ต้องได้รับการปกป้องจากเปลือกหอยคือทหาร"

      กระทำรัฐประหารเสร็จ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ก็เดินตามธรรมเนียมของนักปฏิวัติ นั่นคือ ยกเลิกรัฐธรรมนูญฉบับเก่า จะเขียนเอาใหม่ให้ไฉไลกว่าเดิม รัฐธรรมนูญฉบับที่ 11 จึงถึงแก่กาลอวสาน ณ วันนั้น วันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ.2519 ประเทศไทยเราได้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ฉบับที่ 12

     "ปฏิวัติตัวเอง" ฟังแล้วทึ่งนะ ว่าทำกันอีท่าไหนจึงเรียกว่า "ปฏิวัติตัวเอง" คืองี้ เมื่อดำเนินการบริหารประเทศไปได้ระยะหนึ่งไม่ถึงปี รัฐบาลหอยก็เกิดปัญหาสารพัด ตั้งแต่คอรัปชั่น ปัญหาพิพาทกับสื่อมวลชน เหมือนๆ รัฐบาลแม้วในสมัยนี้แหละ ทหารจะล้มล้างรัฐบาลก็ทำไม่ได้ เพราะสมัยนั้นทหารก็เป็นผู้ตั้งรัฐบาลมาเองกับมือ เปลือกหอยหรือจะฆ่าเนื้อหอย รัฐบาลหอยจึงกระทำอะไรที่ไม่มีใครกล้าทำในโลก คือ วันที่ 20 ตุลาคม 2520 พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ได้กระทำการปฏิวัติอีกหน ที่เซอร์ไพรซ์ก็คือ การทำปฏิวัติครั้งนี้ มีนายธานินทร์ กรัยวิเชียร อดีตนายกรัฐมนตรี ร่วมเป็นเลขาคณะปฏิวัติอีกด้วย

      เหตุการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นมาแล้วครั้งหนึ่ง สมัยพลเอกถนอม กิตติขจร ยังดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ.2501 ซึ่งวันที่ 20 ตุลาคม ของปีนั้น เกิดการปฏิวัติรัฐบาลพลเอกถนอมขึ้น โดยมีจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นหัวหน้าคณะปฏิวัติ แต่แปลกว่า มีพลเอกถนอม กิตติขจร อดีตนายกรัฐมนตรี ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าคณะปฏิวัติด้วย

      ถึงสมัยนายธานินทร์ก็กระทำเช่นเดียวกัน ครั้งนั้น พลเรือเอกสงัดได้จัดการ "ฉีก" รัฐธรรมนูญฉบับที่ตัวเองเพิ่งตั้งมาเมื่อปีกลายนั้นทิ้ง ประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ เป็นอันดับที่ 13 ขอรัฐธรรมนูญ

      พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ จึงเป็น ผู้มีบารมีเหนือรัฐธรรมนูญ

     เมื่อกระทำการปฏิวัติตัวเองแล้ว คณะปฏิวัติก็เชิญ พลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันท์ ผู้มีสูตรเด็ดเป็นแกงไก่ใส่บรั่นดีและเจ้าของอภิอมตะมหาตำนาน "ร้อยเอ็ด" ให้มาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เป็นคนที่ 15 อินทรีย์บางเขนเป็นนายกได้ไม่นาน ถึงวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ.2521 ก็ประกาศและบังคับใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ฉบับที่ 13 ก่อนจะถึงรัฐบาล พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์

      พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี คนที่ 16 แห่งประเทศไทย เป็นครั้งแรกในวันที่ 3 มีนาคม 2523 และเป็นต่อๆ มานานถึง 8 ปีเศษ คนเรียกว่า รัฐบาลเปรม 1 เปรม 2 เปรม 3 เปรม 4 ฯลฯ

     พลเอกเปรมเป็นนายกที่ไม่เคยลงสมัครรับเลือกตั้ง แต่ก็มีการเลือกตั้งมาโดยตลอด หมายถึงว่า มีพรรคการเมือง มีการเลือกตั้ง มีรัฐธรรมนูญ มีประชาธิปไตย แต่รัฐธรรมนูญสมัยนั้นมิได้ระบุว่า "นายกรัฐมนตรีต้องมาจากการเลือกตั้ง" พรรคการเมืองต่างๆ ซึ่งเกรงใจทหาร จึงถึงจะได้รับคะแนนเสียงถล่มทลายก็ไม่กล้าเป็นนายกฯ ต่างกับสมัยนี้ที่ต้องโชว์บัญชีรายชื่อคณะรัฐมนตรีก่อนการเลือกตั้ง ทั้งๆ ที่ใครๆ ก็อยากเป็น จึงไปเชิญให้พลเอกเปรมมาเป็นนายก พลเอกเปรมก็ทำทีอิดเอื้อนนิดๆ หน่อยๆ ให้พองาม แล้วก็รับประเคนเสีย 3 สมัยซ้อน ก่อนจะถูกต่อต้านจากนิสิตนักศึกษา จึงกล่าวอมตะวาจาว่า "ผมพอแล้ว" ส่งผลให้ พล.ต.ชาติชาย ชุณหะวัณ ได้เป็นนายกที่มาจากหัวหน้าพรรคการเมืองเป็นครั้งแรกในรอบสิบกว่าปี

     พลตรีชาติชาย ชุณหะวัณ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของ พลโทผิน ชุณหะวัณ อดีตหัวหน้าคณะปฏิวัติ ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี คนที่ 17 เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2531 ประกาศใช้นโยบาย "แปลงสนามรบให้เป็นสนามการค้า" ส่งผลให้ที่ดินในประเทศไทยกลายเป็นแผ่นดินทอง เพราะแพงขึ้นอย่างผิดหูผิดตา ก่อนจะเกิดเหตุการณ์มหาวิปโยคทางเศรษฐกิจที่เรียกว่า "ฟองสบู่" ในรัฐบาลต่อมา

     พล.ต.ชาติชาย ซึ่งต่อมาได้รับเลื่อนยศขึ้นเป็น พลเอกชาติชาย ดูเหมือนจะเป็นนายกคนแรกที่เริ่มบ่อนทำลายอำนาจทางทหาร พยายามจะทำการโยกย้ายนายทหาร รวมทั้งการแต่งตั้งทางการเมืองที่คุมทหารไว้เบ็ดเสร็จ แต่ยุคชาติชายนั้นทหาร 3 เหล่าทัพ (บ้างก็ว่ารวมถึงเหล่าตำรวจด้วย) เขาผนึกกำลังกันแน่น เรียกรหัสรุ่นว่า 0143 มี พลเอกสุจินดา คราประยูร เป็นประธานรุ่น รุ่นนี้สำเร็จมาจากนักเรียนโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า รุ่นที่ 5

      นายทหาร 0143 แรกๆ ก็หวานแหววกับรัฐบาลดี ต่อมาก็ชักจะไม่หวาน เนื่องเพราะทุกๆ อาทิตย์ จะได้รับเชิญให้ไปทานข้าวที่บ้านนายกรัฐมนตรีที่ซอยราชครู แต่ไม่นานก็มีรายการเสิร์ฟเกาเหลากลางวง นายทหารที่ไม่ชอบเกาเหลาทั้งรุ่นจึง "ไม่ว่าง" สำหรับงานเลี้ยงบ้านนายก เมื่อนักข่าวถามเซ้าซี้ พลเอกสุจินดาก็ตอบสะบัดว่า "บ้านผมไม่มีข้าวกินหรือไร" สิ้นเสียง ทั้งฉิ่งฉาบระนาดเอกระนาดโทก็รับลูกกันสนั่นลั่นเมืองไทย ส่งผลให้พลเอกชาติชาย นายกรัฐมนตรี เจ้าของวลี "โน ปอมแปม" ต้องหน้าจ๋อย

      พลเอกชาติชายงัดไม้สุดท้ายขึ้นมาเล่น นั่นคือ แต่งตั้ง พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก ขึ้นเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหม โดยมีกำหนดการเดินทางไปเข้าเฝ้าถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศ จังหวัดเชียงใหม่ ในเวลา 11.00 น. ของวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2533 ขึ้นเครื่องที่สนามบินกองบัญชาการกองทัพอากาศ (บน.6)

      แต่เครื่องแล่นไปได้ซัก 100 เมตรกว่าๆ ก็ได้รับคำสั่งให้ "ยกเลิกการเดินทางและหันหัวกลับ" พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ นายกรัฐมนตรี และคณะผู้เข้าเฝ้า ถูกควบคุมตัวเป็นกรณีพิเศษ เวลา 14.00 น. วันเดียวกัน ก็มีประกาศคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ชื่อย่อว่า รสช. ไม่ใช่ รสพ. นะ มี พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ เป็นหัวหน้า แจ้งให้ทราบว่า บัดนี้รัฐบาลพลเอกชาติชายไม่มีแล้ว

      วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ.2534 มีการประกาศบังคับใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2534 ของคณะ รสช. นับเป็นรัฐธรรมนูญ ฉบับที่ 14

      กรณีนี้ พลเอกสุนทร คงสมพงษ์ เจ้าของฉายา "ไม่ฆ่าน้อง ไม่ฟ้องนาย ไม่ขายเพื่อน" กลายเป็น "ผู้มีบารมีเหนือรัฐธรรมนูญ" ไปอีกคนหนึ่ง

      และ รสช. ก็เล่นลิเกบทเดิม คือเชิญให้ นายอานันท์ ปันยารชุน มาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แต่ตำแหน่งอื่นๆ นั้นขอสงวนสิทธิ์ไว้เพียบ

     นายอานันท์ทำตัวเป็นผู้ดี พูดไทยคำอังกฤษคำ ไม่นานก็ได้ฉายา "รัฐบาลผู้ดีรัตนโกสินทร์" ต่างจากรัฐบาลทักษิณที่ต่อถ้อยต่อคำ แล้วนายอานันท์ก็ทำตัวเป็น "หอยลืมเปลือก" เมื่อเกิดกรณีวิกฤตทางการเมืองเรียกว่า "พฤษภาทมิฬ" ในวันที่ 17 พฤษภาคม 2535 ซึ่งนายอานันท์ได้รับการโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเป็นสมัยที่ 2 ครั้งนั้น นายอานันท์จัดการ "ย้าย" นายทหารคณะ รสช. สนองกระแสทางการเมืองไปหลายนาย

      ในรัฐบาลนายอานันท์นั้น วันที่ 9 ธันวาคม 2534 มีการประกาศบังคับใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่แทนฉบับเก่า ถือเป็น ฉบับที่ 15 แห่งราชอาณาจักรไทย ซึ่งรัฐธรรมนูญฉบับนี้ถูกยกเลิกไปในเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ เนื่องเพราะมีการเรียกร้องให้นายกรัฐมนตรีต้องมาจากการเลือกตั้ง

      สิ้นสุดรัฐบาลอานันท์ 1 ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ.2535 วันที่ 7 เมษายน 2535 พลเอกสุจินดา คราประยูร ผู้ทรงอิทธิพลแห่งคณะ รสช. ตัวจริง ซึ่งอาบน้ำปะแป้งแต่งเนื้อแต่งตัวรอมานานแล้ว จึงได้โอกาสขึ้นนั่งเก้าอี้นายกรัฐมนตรี อันดับที่ 19 ทั้งๆ ที่เขาเคยประกาศต่อหน้าจอทีวีไว้ว่า "ไม่ขอเป็นนายกรัฐมนตรี ไม่ว่ากรณีใดๆ" ครั้นได้เป็นวันนั้น คำถามแรกที่นักข่าวถามก็คือ "เหตุใดจึงกลับคำ" พลเอกสุจินดาก็ตอบสะบัดช่ออย่างไม่เกรงใจวิชาลูกเสือว่า "ยอมเสียสัตย์เพื่อชาติ"

     ไม่กี่วันต่อมา ก็มีจดหมายจากน้องรักรุ่น 7 "พล.ต.จำลอง ศรีเมือง" เขียนถึงพี่ชายที่ชื่อ "สุจินดา" ว่าขอให้ลาออกเสียดีๆ แต่พลเอกสุจินดาเวลานี้ไม่สนใจไยดีใครอีกแล้ว นอกจากผู้สนับสนุนตนเองเท่านั้น เอ..ดูไปแล้วชักจะเหมือนๆ ใครในสมัยนี้เอ่ย...?

     17 พฤษภาคม 2535 ทุกอย่างก็สุกงอม กลุ่มผู้ชุมนุมประท้วงการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของ พล.อ.สุจินดา คราประยูร มี พล.ต.จำลอง ศรีเอง เป็นหัวหน้า ยกพลเข้าทุ่งพระสุเมรุหรือท้องสนามหลวงเป็นจำนวนแสนๆ เจ้าหน้าที่ทหารตำรวจก็ตั้งด่านสกัดเหมือนว่ากรุงเทพฯหน้าวัดพระแก้วนั้นเป็นชายแดนเขมร เกิดการเข่นฆ่าระหว่างคนไทยด้วยกันเองอีกครั้ง กลุ่มผู้ชุมนุมประท้วงเมื่อถูกยิงก็ยิ่งอาละวาด เผาสถานที่ราชการเป็นว่าเล่น ตกดึกวันที่ 20 พฤษภาคม 2535 โดยพระบรมราชโองการ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ องคมนตรี ได้นำตัว พลเอกสุจินดา คราประยูร นายกรัฐมนตรี และพล.ต.จำลอง ศรีเมือง หัวหน้ากลุ่มผู้ประท้วงรัฐบาล เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ณ พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เป็นอันสิ้นสุดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ

     พลเอกสุจินดา คราประยูร ประกาศลาออก นายชวน หลีกภัย หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ก้าวขึ้นกุมบังเหียนประเทศไทยเป็นนายกรัฐมนตรี คนที่ 20

      ในสมัยรัฐบาลชวนนั้น กระบวนการร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ให้ถูกใจคนไทยทุกเพศทุกวัยได้เริ่มขึ้น มีการเลือกตั้งคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญจนเป็นรูปเป็นร่าง ผ่านรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา รัฐบาลพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ และมาถึงรัฐบาลชวน สมัยที่ 2 จึงสำเร็จเสร็จสมบูรณ์ ประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ.2540 เป็นรัฐธรรมนูญ ฉบับที่ 16

    ซึ่งหลายคนชื่นชมว่า "เป็นรัฐธรรมนูญดีที่สุดในโลก" เสียด้วย

     รัฐธรรมนูญฉบับใหม่นี้ มีอะไรใหม่ๆ มากมาย เหมือนมือถือหรือคอมพิวเตอร์เวอร์ชั่นใหม่ มีฟังชั่นทันสมัย เช่น ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ (ปปช.) คณะกรรมการตรวจเงินแผ่นดิน (คตง.) คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ศาลปกครอง ศาลรัฐธรรมนูญ เป็นต้น

      องค์กรอิสระภายใต้รัฐธรรมนูญเหล่านี้ ได้รับการตั้งขึ้นมาโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2540 ซึ่งเมื่ออ่านดู "อรรถสาระ" แล้ว ก็ต้องยอมรับว่า "ดีไม่มีที่ติ" เพราะเป็นการถ่วงดุลการใช้อำนาจของรัฐบาล ป้องกันการกระทำอันเป็น "เผด็จการรัฐสภา" อันจะนำไปสู่ปัญหาการคอรัปชั่นทั้งในหน้าที่และในระดับนโยบาย เช่น การออกกฎหมายขายหุ้น 49/51 เปอร์เซ็นต์ให้ต่างชาติ โดยไม่ต้องเสียภาษี เป็นต้น

      แต่ทว่า เมื่อ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ตั้งพรรคการเมืองชื่อว่า พรรคไทยรักไทย ประกาศใช้นโยบายเอื้ออาทร ลดแหลกแจกแถมยิ่งกว่านโยบายเงินผันสมัยคึกฤทธิ์ ส่งผลให้พรรคไทยรักไทยได้รับการเลือกตั้งเข้ามาอย่างถล่มทลาย จนสามารถตั้งรัฐบาลพรรคเดียวได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์การเมืองการปกครองของไทย นับตั้งแต่ พ.ศ.2475 เป็นต้นมา

     มีข่าวกระเซ็นกระสายว่า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ในตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และมีเสียงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอยู่ในมือแบบเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ได้ดำเนินการสร้าง "ระบบทักษิณ" ขึ้นมาใหม่ เขามิได้ล้มล้างรัฐธรรมนูญแบบที่เรียกว่า "ฉีกทิ้งทั้งฉบับ" เหมือนคณะปฏิวัติเคยทำกันมา แต่ว่ากันว่าใช้กลวิธี "ล้วงตับล้วงไตรัฐธรรมนูญ" คือส่งคนเข้าไปรับสมัครแทรกแซงอยู่ในองค์กรต่างๆ เช่น ศาลรัฐธรรมนูญ กกต. ปปช. หรือแม้แต่ในวุฒิสภา ซึ่งเป็นสถาบันที่รัฐธรรมนูญกำหนดให้เป็นผู้คัดเลือก หรือรับรองคณะกรรมการองค์กรอิสระต่างๆ เหล่านั้น เรียกว่า รัฐธรรมนูญที่เห็นๆ วางอยู่บนพานน่ะ มีแต่เปลือก ส่วนเนื้อในอื่นใดนั้นถูกมือดีล้วงตับไตไส้พุงไปทำตือฮวนกินจนอิ่มพุงแล้ว

      การล้วงตับล้วงไตรัฐธรรมนูญโดยการส่งคนของตนเข้าไปแทรกแซงเป็นเม็ดยาดำ หรือบางทีก็ถึงกับเป็นหัวหน้าองค์กรอิสระเหล่านั้นนั้น ก็คือการ "งดใช้รัฐธรรมนูญในมาตราสำคัญ คือการตรวจสอบการใช้อำนาจของรัฐบาล ซึ่งสำคัญสูงสุด จะเรียกว่าเป็นหัวใจของรัฐธรรมนูญก็ว่าได้" เพราะถ้าหากว่า องค์กรอิสระต่างๆ เหล่านั้น ไม่ทำงาน หรือทำแต่ไม่เป็นอิสระ ก็เท่ากับว่า "รัฐธรรมนูญแห่งประเทศไทยฉบับปัจจุบันนั้นพิกลพิการ" ไม่ต่างไปจากสภาพของคนเป็นโรคเอดส์

    อธิบายให้ชัดก็คือว่า คนเป็นโรคเอดส์ก็คือ โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง เพราะเม็ดเลือดแดงถูกแปรเป็นเม็ดเลือดขาว ไม่สามารถจะตรวจสอบหรือตรวจจับเชื้อโรคซึ่งเข้ามาสู่ร่างกายได้ และเมื่อภูมิคุ้มกันบกพร่อง ทีนี้ละ โรคต่างๆ นาๆ ก็จะมาสู่ร่างกายอย่างง่ายดาย เหมือนสถานที่สำคัญซึ่งไม่มีคนรักษาความปลอดภัยอะไรหรือจะเหลือ ร่างกายที่ดูดีๆ แต่ภายนอกของคนเป็นโรคเอดส์นั้น มองด้วยสายตาธรรมดาก็คงน่ารัก แต่ลองมองดูด้วยสายตาของแพทย์แล้วก็พบว่า "น่ากลัว" เพราะเลือดในตัวนั้นกลายเป็นเชื้อโรคไปหมดแล้ว

     รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันก็เป็นเช่นนั้น เมื่อมาตราสำคัญในการตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐถูกบ่อนทำลาย จึงกลายเป็น "รัฐธรรมนูญโรคเอดส์" แถมมิพอ รัฐบาลทักษิณยังประกาศใช้พระราชกำหนดฉุกเฉิน ในกรณี 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้อีก มันก็ยิ่งไปกันใหญ่สำหรับประเทศไทยในเวลานี้

     "ระบอบทักษิณ" ที่หลายคนยังไม่เข้าใจก็ขอไขให้กระจ่างว่า เปรียบประเทศไทยเป็น "รถโดยสาร" คันหนึ่ง สำหรับพาชาวไทยทั้งประเทศไปสู่ความสุขและความเจริญรุ่งเรือง มีรัฐธรรมนูญเป็นแผนที่ให้เดินรถ ซึ่งในนั้นก็มีทั้งเป้าหมายและวิธีการครอบคลุมไว้หมด มีบทบัญญัติให้มีการเลือกตั้ง เพื่อให้ได้มาซึ่งตำแหน่งนายกรัฐมนตรีอันเป็นตำแหน่งสารถี และคณะกรรมการองค์กรอิสระอื่นๆ เพื่อควบคุมนายกรัฐมนตรี ซึ่งเป็นผู้ขับรถโดยสารที่ชื่อว่า ประเทศไทยไปสู่จุดหมาย ความหมายก็คือว่า เขาไม่ให้นายกรัฐมนตรีขับรถตามอำเภอใจ แบบว่าอยากจะแวะจอดไหน หรือขับสไตล์ใดก็ได้ เขาจึงจำต้องเขียนระเบียบกติกาและมารยาทของนายกรัฐมนตรี รวมทั้งผู้อาสาเข้ามาทำงานเพื่อประชาชนไว้อย่างเข้มงวด เท่านั้นยังไม่พอ เพราะถึงจะเขียนไว้ดีเลิศอย่างไร แต่ถ้าเจอศรีธนญชัยเข้าละก็มีสิทธิ์ถูกลิงหลอกเจ้าเอาได้ง่ายๆ เขาจึงสร้างองค์กรอิสระเหล่านั้นไว้คอยตรวจสอบรัฐบาลและคานอำนาจกันเองระหว่างองค์กรด้วย โดยเฉพาะข้อที่ว่า "สมาชิกวุฒิสภา และคณะกรรมการ ปปช. กกต. ศาลปกครอง และศาลรัฐธรรมนูญ ต้องไม่สังกัดพรรคการเมืองใดๆ"

     แรกๆ พ.ต.ท.ทักษิณก็ทำตัวเป็นโชว์เฟอร์ที่ดี แต่นานๆ ไปก็ชักจะติดนิสัยเผด็จการ ใครว่าก็ไม่ฟัง ใครเถียงก็ด่าตอบ นักข่าวถามมากก็หาว่า "ไม่รักชาติ" เริ่มผูกขาดความรักชาติไว้กับตนเอง ขณะเดียวกันก็นำเอาเงินภาษีของประชาชนออกโปรยปรายสร้างคะแนนนิยม เมื่อได้คะแนนนิยมจากชาวบ้านอย่างท่วมท้นแล้ว จึงส่งคนเข้าไปสมัครอยู่ในองค์กรอิสระต่างๆ ทั้งในวุฒิสภา ปปช. กกต. รวมทั้งศาลรัฐธรรมนูญ ซึ่งเป็นองค์กรสูงสุดในรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันด้วย (เขาว่านะ เพราะไม่มีหลักฐานพยานใดๆ ระบุว่า พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ได้สั่งการหรือกระทำด้วยตนเอง) โดย พ.ต.ท.ทักษิณ ได้ออกวิทยุทุกเช้าวันเสาร์ ป่าวประกาศให้ประชาชนทราบว่า "พ่อแม่พี่น้องไม่ต้องเป็นห่วงเป็นใยอันใด ต่อนี้ไปขอให้หลับหูหลับตาให้สนิท และคอยฟังกระผมในตอนเช้าวันเสาร์เท่านั้น ผมจะขับรถที่ชื่อประเทศไทยนำพาพ่อแม่พี่น้องไปเอง ในที่ที่อยากไป" จากนั้นก็เริ่มทำการคุกคามสื่อ เพื่อปิดหูปิดตาประชาชนตามที่อยากให้เป็น สรุปก็คือว่า ระบบทักษิณที่ว่านี้ คือการ "ให้เชื่อใจในตัวทักษิณ" มากกว่าจะเชื่อตามรัฐธรรมนูญ ซึ่งนานๆ ไปก็อาจจะมองว่า "รัฐธรรมนูญไม่สำคัญอันใด" ก็ได้

     ระบบที่ว่านี้ "คนส่วนใหญ่ในบ้านนอก" เชื่อว่าทักษิณ "บริสุทธิ์ใจ" เพราะเคยให้เงินกองทุนหมู่บ้านละล้านตามสัจวาจาที่เคยหาเสียงไว้แล้ว "แม้วคงไม่เสียสัจจะ" แต่คนในเมืองหลวงและเมืองใหญ่ๆ ที่รู้ไส้พ่อค้านักธุรกิจและการเมืองด้วยกันแล้ว "ไม่มีใครเขาเชื่อว่าทักษิณจะเป็นดังที่อวด" หรือ "ทำได้อย่างที่อ้าง" อย่างคำหวานว่า "จะทำให้ประเทศไทยไม่มีคนจนภายใน 6 ปี คือจากปี 2544 ถึงปี 2550" ถึงปีนี้ มีใครคนไหนถามทักษิณบ้างล่ะว่า "ทำได้กี่เปอร์เซ็นต์แล้ว" นอกจากราคาข้าวของเครื่องใช้และค่าครองชีพที่แพงขึ้นๆ นอกจากคนๆ เดียวที่รวยโดยการขายหุ้น 73,000 ล้าน ! โดยไม่ต้องเสียภาษีซักสลึง

     จริงอยู่ มีพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ว่า "เมืองไทยในเวลานี้ยังไม่จม จึงไม่ต้องกู้ชาติ" แต่สำหรับคนที่เคยศึกษาประวัติศาสตร์แล้ว และมีจิตวิญญาณแห่งประชาธิปไตย เขาคงไม่รอให้ชาติล่มจมก่อนแล้วค่อยขอกู้ ถ้าขับรถไปแล้วพบว่า เบรกเอย เกย์ความร้อนเอย ต่างตีรวนไม่ทำงาน หรือทำงานผิดปรกติ หรือถ้าน้ำมันเริ่มเหลือน้อยลงทุกที โดยยังมิมีทีท่าว่าจะถึงจุดหมาย คนขับรถหรือแม้แต่ผู้โดยสารที่ดี ต้องรีบหาที่จอดเพื่อ "เช็คเครื่อง" ยิ่งเห็นคนขับโอนไปเอนมาทำท่าจะหลับใน ผู้ที่นั่งอยู่ใกล้ๆ ก็ต้องรีบปลุก หรือถ้าจำเป็นก็ต้อง "เปลี่ยนโชว์เฟอร์ใหม่" ในทันที มิใช่พอขึ้นรถ ผู้โดยสาร 60 ล้านคนก็พร้อมใจกันหลับ ปล่อยให้โชว์เฟอร์ขับไปคนเดียว แถมมิพอ พอมีใครรู้สึกตัวว่ารถเสียหลักร้องบอกให้ตื่น ผู้โดยสารคนอื่นๆ น่าจะขอบใจ กลับตะโกนไล่ด่าหาว่ารำคาญ เพราะรอถึงตอนนั้น ถ้าเกิดอะไรขึ้นมาก็เรียกหาอะไรไม่ทันแล้ว นอกจาก "ปอเต๊กตึ้ง" และ "ร่วมกตัญญู" และเมื่อนั้นจะพูดไปทำไมให้กระเทือนใจคนกันเอง เพราะไหนๆ ก็ไหนๆ มีแต่นั่งปลอบใจเช็ดน้ำตากับหัวเข่าก็เท่านั้น  เหตุการณ์ล่มจมทางเศรษฐกิจที่เรียกว่า "ฟองสบู่" ในปี 2540 หรือ 9 ปีที่ผ่านมานั้น เป็นบทเรียนสอนใจสำคัญของคนไทยทั้งชาติว่า "อย่าได้ไว้ใจในไอ้คนขับรถที่ชื่อ นายกรัฐมนตรี อย่างเด็ดขาด" กำราบหรือควบคุมมันได้เท่าใดก็ยิ่งปลอดภัยยิ่งขึ้นเท่านั้น เชื่อผู้เขียนเถิด

     คำถามเกี่ยวกับการแทรกแซงองค์การอิสระ อันเป็นเสมือนเนื้อในของรัฐธรรมนูญ เหล่านี้ให้พิกลพิการ ไม่มีคำเฉลยจากปากของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ว่าท่านดำเนินการดังกล่าวจริงหรือไม่ และเหตุผลกลใด กลไกเหล่านั้นเมื่อมองดูด้วยสายตาของคนปกติแล้ว ก็จะพบว่า "ทำงานไม่สมประกอบ" คนที่มีคอมม่อนเซ้นส์ย่อมจะมองออกว่า "มันผิดปรกติ"

      ในโลกแห่งวิทยาศาสตร์ เขาย่อมจะแสวงหาคำตอบแห่งปัญหาที่ค้างคาใจได้อย่างเป็นเหตุเป็นผล

      คนที่มีอิทธิพลตัวจริงเหนือรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันนั้น เขาว่ากันว่า ชื่อ..

แม้ว !

 

พระมหานรินทร์ นรินฺโท
วัดไทย ลาสเวกัส รัฐเนวาด้า สหรัฐอเมริกา
15 กรกฎาคม 2549
2
:30 P.M. Pacific Time.

 

 

 
E-Mail ถึง บก.
peesang2003@hotmail.com

All Right Reserved @ 2003
This Website Sponsored by

 

www.alittlebuddha.com เจ้าของ : วัดไทย ลาสเวกัส 2920 McLeod Dr. Las Vegas Nevada 89121 USA (702) 384-2264