วันนี้ขอเสนอคำว่า "ศรีธนญชัย" ให้เป็นของขวัญแด่แฟนๆ อะลิตเติ้ล บุ๊ดด่ะ ทุกท่าน ที่สู้อุตส่าห์สละเวลาเข้ามาเยี่ยมเว๊บไซต์น้องใหม่แห่งนี้ เมื่อไม่มีอะไรจะตอบแทนเป็นแก้วแหวนเงินทอง เราจึงขอสมนาคุณทุกท่านด้วยสิ่งละอันพันละน้อย ที่พวกเราพอจะมีติดวัดติดวาเป็นสมบัติทางศาสนาบ้าง

     เป็นสำนวนบ่งถึงบุคลิกลักษณะของผู้ที่มีสติปัญญาแต่ทว่า "กะล่อน-เจ้าอุบาย" เป็นคนฉลาดแต่ "แกมโกง" ชอบใช้กล อุบายเอาตัวรอด โดยไม่คำนึงถึงศีลธรรมจริยธรรม ไม่มีคำว่าบูรณาการหรือธรรมาภิบาลอยู่ในหัว ทำอย่างไรก็ได้ขอให้ตนเองหลุดรอดปลอดภัยในสถานการณ์อันคับขันเท่านั้นก็พอ ส่วนประเทศชาติศาสนาประชาชนจะเสียอะไรไปจากการกระทำอันเป็น "ตัวอย่าง" ของตนนั้นบ้างก็ชั่งประไร ใครขอให้เอาตัวฉันไปเป็นตัวอย่างด้วยเล่า !!!

     ประวัติศรีธนญชัยนั้นมีอยู่หลายเวอร์ชั่น ทางภาคเหนือและอีสานท่านเรียกว่า "บักเสี้ยงเมี้ยง" คำว่า เสี้ยง นั้นเพี้ยนมาจากคำว่า เชียง หรือ เซียง ซึ่งเป็นคำเรียกคนเคยบวช เหมือนกับคำว่า ทิด ซึ่งใช้เรียกคนเคยผ่านการบวชพระมาแล้วในภาคกลาง เซียงหรือเสี้ยงเหมี้ยงก็คือ ทิดเหมี้ยง ส่วนคำว่าเหมี้ยงซึ่งคู่กับคำว่า หมาก นั้น หวังว่าคงไม่ต้องแปล

      แต่สมัยเป็นสามเณรนั้น เซียงเหมี้ยงใช้ไหวพริบเอาเหมี้ยงของพ่อค้ามากินฟรีๆ โดยการพนันกันว่า พ่อค้าจะหาบเหมี้ยงข้ามน้ำมาโดยที่เหมี้ยงไม่เปียกได้หรือไม่ ? ปรากฏว่าพวกพ่อค้าหาบเหมี้ยงลุยน้ำข้ามมา หาได้หาบเหมี้ยงข้ามน้ำมาไม่ ศรีธนญชัยปรากฏตัวในบทนี้ บทที่ได้เหมี้ยงไปกินฟรี "สี่ซ้าห้าบาท" คือกวาดเรียบ เอาทั้งซ้าคือตะกร้าหรือชะลอมและบาตรพระมาใส่เหมี้ยงฟรี จนเหมี้ยงมีให้ไม่พอปรับ นับเป็นการขึ้นชื่อลือชาในด้านไหวพริบปฏิภาณเป็นอย่างยิ่ง

     สมัยราชาธิปไตยนั้น ไม่มีการคัดค้านต่อหน้าพระพักตร์ ใครขืนขัดก็จะโดนขัดทั้งดอกทั้งต้นจนตัวตาย การแสดงออกในทางการเมืองของคนไทยสมัยโบราณจึงต้องแสดงผ่านตัวละครไปในแนวตลก และผู้ที่จะสามารถต่อกรกับพระราชาได้ก็เห็นจะมีเพียงพระสงฆ์เท่านั้น ดังนั้นพระสงฆ์หรือตัวแทนของพระสงฆ์จึงถูกอุปโลกน์ให้เป็นตัวแทนฝ่ายประชาชนเข้าไปคานอำนาจกับพระราชาในการบริหารกิจการบ้านเมือง รวมถึงการวินิจฉัยอรรถคดีต่างๆ ศรีธนญชัยจึงได้ฉายาว่า ตลกหลวง บวกกับภูมิปัญญาแบบไทยๆ ที่ใช้ความได้เปรียบเสียเปรียบโดยไม่คำนึงถึงกฎเกณฑ์กติกา แต่อาศัยเพียงว่าใครไหวพริบดีกว่าก็ได้ไป ส่วนใครโง่เง่าเอาไม่ทันก็ปล่อยให้มันเป็นฝ่ายแพ้ ไม่มีใครเหลียวแล ทุกคนสนใจก็แต่ฝ่ายชนะ ชัยชนะแบบศรีธนญชัยซึ่งไม่โปร่งใสในทางคุณธรรมจริยธรรม ไร้ทั้งจรรยาและมารยาท กลับกลายเป็นฮีโร่ในใจของคนไทย

     เช่น คราวหนึ่ง เจ้าเมืองอื่นนำเอาไก่ชนพันธุ์แท้มาท้าแข่งกับพระเจ้าศรีอยุธยา ปรากฏว่าถูกศรีธนญชัยซึ่งรับบัญชาให้หาไก่มาต่อกร นำเอานกตะกรุมถอนขนหัวออก แล้วปล่อยให้อดข้าวอดน้ำอยู่หลายวัน พอปล่อยเข้าสู่สังเวียน ไก่ชนต่างเมืองที่ว่าแน่ๆ ถูกนกตะกรุมตะครุบเสียไม่เหลือแม้แต่ขน กติกาว่ากันเพียงแต่ว่าฝ่ายไหนชนะก็ได้แชมป์ โดยไม่มีข้อห้ามอย่างอื่น

     สำนวน "ตื่นก่อนไก่" ก็ศรีธนญชัยอีกที่เป็นผู้ให้กำเนิด คือว่า วันหนึ่งพระเจ้าศรีอยุธยาทรงมีรับสั่งให้ขุนนางแต่ละคนเข้าเฝ้า "ก่อนไก่" คือว่าให้มาแต่เช้าก่อนไก่ตื่นหรือก่อนไก่ขัน แต่ว่าเช้าวันนั้นศรีธนญชัยกลับตื่นสายเอาจนไก่ลงจากคอนไปหมดแล้ว จึงแก้เกมด้วยการจับไก่ใส่ตรวน พอเข้าเขตพระราชวัง ก็ใช้เชือกดึงไก่เข้าสู่ในพระราชฐาน เป็นการ "มาเฝ้าก่อนไก่" สไตล์ศรีธนญชัย

     เล่นกับพระราชาในวังยังไม่พอ พ่อยังละลาบละล้วงเข้าไปถึงในวัด เช่นเมื่อมีงานบวชนาค ศรีธนญชัยรับบทพระคู่สวด สอบถามอันตรายิกธรรมด้วยภาษาบาลีสำนวนใหม่ ได้ความว่า "ดังวา ซาโต ครุชรา สิงคาวา และแปะๆ ซ้อนๆ แปะๆ ยายหยาด คืออะไร ?" เล่นเอาพระอันดับนับทั้งอุปัชฌาย์เป็นงงกันทั่วหน้า ศรีธนญชัยเฉลยว่า 

     คำถามว่า ดังวา เฉลยว่า งวงช้าง เพราะคำว่า ดังหรือดั้งนั้นแปลว่าจมูก วาก็คือวา ดังวาก็คือจมูกยาวเป็นวา

     คำถามว่า ซาโต แปลว่า ขรุขระ เหมือนหนังคางคก ซาโตจึงหมายถึงคางคก

     ครุชรา ได้แก่ ครุเก่า คำว่าครุเป็นคำไทยแท้ แปลว่าชะลอม สมัยปู่ของพ่อขุนรามคำแหงนั้น คนไทยยังใช้ครุหาบน้ำไปให้ขอม ชราแปลว่าเก่าแก่ ครุชราจึงหมายความว่า ชะลอมเก่า

     สิงคาวา หมายความว่า งูสิงยาวเป็นวา

     แปะๆ ซ้อนๆ แปะๆ ยายหยาด ศรีธนญชัยเฉลยว่า ได้แก่ควายขี้ไปตามทาง เสียงดังแปะๆ ตกเรี่ยราดไปตามทางเดิน

     เป็นคำถามและคำตอบที่แสนจะสัปดี้สัปดนทีเดียว ปรากฏว่าไม่รู้กี่นาคก็ไม่ผ่านการสัมภาษณ์ของศรีธนญชัยได้

     นั่นเป็นเกร็ดประวัติศรีธนญชัยในอดีต ปัจจุบันวันนี้มีศรีธนญชัยสำนวนใหม่ ทำผิดกฎหมายก็แก้ตัวว่า บกพร่องโดยสุจริต พระสงฆ์วิพากษ์วิจารณ์การเมืองก็ตะโกนท้าให้สละผ้าเหลืองลงมาเล่นการเมืองด้วยกัน แต่กับหลวงพ่อบางองค์แถวๆ เมืองย่าโมนั้นไปนอนกล่อมให้ท่านช่วยปรารภยุบพรรคที แล้วจะมีรางวัลให้ ร้องไห้ขอเป็นนายกออกทีวีไปทั่วโลก แต่พอได้เป็นแล้วกลับบอกว่า "ไม่ได้เป็นนายกก็ไม่เห็นตายวันตายพรุ่ง" ผู้สมัครรองผู้ว่าเอาหน้าที่ตำแหน่งหาเสียง กลับถูกพ่อศรีธนญชัยตระบัดสำนวนใหม่ว่า "ตกลงว่าเขาเลือกตั้งผู้ว่าหรือรองผู้ว่า ถ้าเลือกตั้งผู้ว่า แล้วรองผู้ว่าไปหาเสียงมันผิดอะไร ไม่ผิดหรอก ผมรับรองได้" เอากะพ่อซี นี่แหละศรีธนญชัยในยุคมินเลนเนี่ยม สามารถยกสถานะจากตลกหลวงขึ้นสู่ตลกอินเตอร์ได้อย่างไร้ที่ติ