"น้ำมาปลากินมด น้ำลดมดกินปลา" เป็นคำพ้องหรือคำพังเพยเปรียบเทียบความได้เปรียบ-เสียเปรียบ ระหว่างสองสิ่งซึ่งเป็นศัตรูกัน ได้ยินได้ฟังแล้วก็ทำให้มองเห็นภาพได้ง่าย สำนวน "น้ำลดตอผุด" นี้ก็เช่นเดียวกัน เป็นการใช้น้ำเข้ามาเปรียบเทียบหรืออธิบายพฤติกรรมของคนที่สร้างไว้ในเวลามีอำนาจวาสนาบารมี เหมือนฤดูน้ำมาหรือน้ำหลาก ฤดูนั้นไม่ว่าอะไรๆ ก็จะถูกน้ำท่วมทับลับสายตาไปหมด ครั้นถึงฤดูแล้งน้ำแห้งจนนกกระปูดต้องร้องไห้จนตาแดงเป็นสีเลือด ไม่ว่าอะไรๆ ที่เคยปกปิดมิดเม้มไว้ในสมัยยังเรืองอำนาจก็อาจจะ "โผล่" ขึ้นมาประจานให้เห็นเป็นร้อยๆ คดี เหมือนตอไม้ในน้ำหน้าแล้งนั้นก็ได้

     เป็นคติเตือนใจผู้มีอำนาจวาสนาให้คุณ-ให้โทษแก่คนอื่นๆ ได้ ว่าอย่าคดคิดทุจริตคอรัปชั่น ไม่ว่าจะคอรัปชั่นทางตรง เช่น โกงเงิน โกงทอง โกงตำแหน่ง หรือแม้แต่โกงข้อสอบ และคอรัปชั่นทางนโยบาย เช่น ออกนโยบายเอื้ออาทรช่วยเหลือพวกพ้องและเครือญาติให้ได้รับสัมปทานงานของราชการแต่พวกเดียว เป็นต้น เพราะพอพ้นจากอำนาจแล้ว กรรมเก่าก็จะย้อนสนองเอาแทบไม่มีแผ่นดินอยู่ ดังที่รู้ที่เห็นกันมาหลายยุคหลายสมัยแล้ว