สำนวนนี้ท่านว่ามาแต่ไก่ สมัยโบราณนั้น เวลาเกิดทุกข์โศกโรคภัยภยันตรายใดๆ
เข้ามาคุกคามชีวิตให้เกิดเจ็บป่วยหรือไม่สุขกายไม่สบายใจโดยประการใดๆ
ก็ตามแต่ ท่านจะมีคตินิยมในการ "สะเดาะห์เคราะห์"
ซึ่งเป็นการแก้เคล็ดชีวิตซึ่งติดอยู่ในวังวนให้พ้นไปเป็นช่วงๆ
ในพระราชวังซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดินนั้น
ถือว่าเป็นสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ บุคคลทั่วไปต้องให้ความเคารพ
จะเข้า-ออกต้องแต่งกายให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่กล่าวถ้อยคำอันไม่สุภาพใดๆ
แต่อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีการล่วงละเมิดเป็นนานครั้ง
ซึ่งส่วนมากจะเกิดขึ้นจากคนในวังนั่นเอง
และถ้าเกิดกรณีพิพาทบาดหมางทะเลาะเบาะแว้งทุบตีกันจนเลือกตกยางออก
ก็จะทรงถือว่า
"เป็นคราวเคราะห์ของวัง"
จึงมีกฎมณเฑียรบาลบันทึกไว้แต่โบราณว่า
"อนึ่ง วิวาทตบตีฟันแทงกันให้โลหิตตกในพระราชวังก็ดี
และหญิงสาวใช้ทาษไทยผู้ใดคลอดลูกแท้งลูกในพระราชวังก็ดี ท่านให้มันพลีวัง
ให้ตั้งโรงพิธีที่ 4 ประตู ไก่ประตูละคู่ นิมนต์พระมาสวดพระพุทธมนต์ 3 วัน
ให้หาชีพ่อพราหมณ์ซึ่งพลีกรรมมากระทำบวงสรวงตามธรรมเนียม ครั้นเสร็จพิธีแล้ว
จงให้เอาไก่นั้นไปปล่อยเสียนอกเมือง
ให้พาเสนียดจัญไรไปให้พ้นพระนคร"
แต่ก่อนจะปล่อยไก่ออกไปนั้น ท่านให้
"เด็ดหางไก่" ออกเสียก่อน
จึงจะถือว่าสิ้นเคราะห์ เช่นในเรื่องอิเหนา
พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 ทรงนิพนธ์ไว้ว่า
|
สองฝ่ายให้น้ำสรรพเสร็จ
เสียเคราะห์ทำเคล็ดเด็ดหาง
ดีดมือถือไก่เข้าไปวาง
ในกลางสังเวียนสนามพลัน |
แต่ก็ยังสงสัยว่า "ทำไมต้องปล่อยวัด"
ด้วย ท่านบรรยายว่า ทั้งนี้เพราะสมัยก่อนมีวัดอยู่นอกเมืองเยอะ
นิมนต์พระมาทำบุญพิธีแล้ว ให้ดีก็ต้องเอาไก่ไปปล่อยเป็นศิษย์พระด้วย
จะได้ไม่ถูกตุ๋นเป็นแกงอ่อม
โดยก่อนจะปล่อยก็จะทำการเด็ดหรือตัดหางเป็นการถือเคล็ด
เสร็จสรรพจึงจะถือว่าสิ้นเคราะห์จริงๆ
อย่างไรก็ดี สำนวนไทยเรานี้มีการเปลี่ยนความหมายหรือกลายพันธุ์
ในปัจจุบันนั้น คำว่า
"ตัดหางปล่อยวัด" กลายความหมายไปเป็น
"การตัดสิ้นเยื่อใยไม่สนใจใยดีอีกต่อไป"
ไม่ว่าบุคคลคนนั้นจะดีหรือชั่ว ตัวจะเป็นเช่นไรก็ชั่ง
ขอเพียงไปให้พ้นจากวังวนชีวิตของฉันเท่านั้นก็พอ
ซึ่งก็พอจะนำไปเทียบกับชีวิตไก่ที่ถูกนำไปปล่อยในวัดได้
เพราะไก่สมัยโบราณที่ถูกตัดหางนั้น ก็นับว่าถูกเนรเทศไปเป็นไท
ไม่เกี่ยวข้องกับเจ้าของเดิมอีกต่อไป และส่วนใหญ่แล้ว สำนวนนี้ใช้กับลูกทรพี
ที่พ่อแม่สุดเอือมระอาในความไม่เอาไหน ยิ่งอยู่ยิ่งทุกข์ใจไม่สิ้นสุด
จึงตัดสินใจ "ตัดหางปล่อยวัด"
แบบว่า ตัดออกนอกบัญชีนอกนามสกุลนอกโคตรวงศ์พงศ์พันธุ์
ไม่ถือว่าคนนั้นอยู่ในสายเลือดอีกต่อไป
ใครถูกตัดหางปล่อยจึงนับว่าเป็นสุดยอดของคนเลวที่คนระดับพ่อแม่ยังไม่อยากตอแยด้วย
คนอื่นใครเล่าอยากจะคบหา เพราะว่าเคยถูกตัดหางมาแล้ว