นานาสาระจากทั่วโลก อะลิตเติ้ล บุ๊ดด่ะ ดอทคอม พร้อมนำเสนอแด่แฟนๆ ทุกท่าน ด้วยความยินดีที่ท่านให้เกียรติมาเยือน

 

 

คร่าวบทที่ 1

 

รอมถนัด สะอัดโศกฮ้อน
ก้อยฟังเต๊อะน้อง ตี้ข้องใจ๋ติด
หลอนวาต๋า เจยมาลวดอ้อม
บุบผาเผย บ่เหยเหือดงด
จ๋าเผียบเก๊า ลำเนากล๋อนกล๋ม
ก้อยฟังเต๊อะนาย แม่ลานปักกว้าง
บ่ถ้ามีเกลื๋อ หินส้มย้อมเนื้อ
บ่เปลื๋องมาดเจ๊ด ดินไฟหมากขาม
หลอนนายบ่จ๋ำ เจิญฟังเต๊อะเจ้า
ลูนหลังนาย ปี้เมาซวนซุก
เข้าและน้ำ ลางคาบลืมกิ๋น
วุ่นวายใจ๋ต๋น บ่ตนตั้งได้
ติดแขวนสูง ป๊ะยุงยกก๊าง
แสนเยื่องตุ๊กข์ หนีบแหน้นเหนงถม
ลางวันเหย เหมือนนึ่งจักไข้
เกยได้อยู่กิ๋น ยินดีเซื้อมซ้อน
เปิ้นเมาจู๊ เมาบ่าวเมาสาว
ลางพ่องเขา เมายาฝิ่นเหล้า
กันกึ๊ดฮอดน้อง แม่ปล้องแขนกล๋ม
ฟู่จ๋าสัง ลืมหลังลืมหน้า
ลวดสูญหาย บ่คืนได้ใจ๊
กันจักยกย้าย ไต่ตวยต๋ามสาย
ปี้มีความกลั๋ว เป๋นมัวเมฆต้อง
บ่ใจ้ว่าตั๋ว ปี้แกล้งขดคู้
จิ่งมีปิยะ
- วะระกถา
ย้อนใจ๋ความจริ๋ง กับญิงน้องเหน้า
หนีจากแขวง ลับแลงเขตค้าย
กันว่าน้อง ตี้ข้องใจ๋หมาย
ขอเจิญนาย แม่เข้าสูนแป้ง
อย่ามีโมโห โก๋ธาขุ่นจ๊ำ
เหตุปี้นี้ มีสีเนหา
ขอเจิญตั๋ว แม่ไหมแพรห้อ
หื้อฝูงขนาน จาวบ้านติ๊ดน้อย
หื้อนุจนาจน้อง เปื้อนป๊องปิงหนาว
ปุ๋นงืดหัวใจ๋ แม่บัวไหวเหง้า
เอาสุขใส่ตั๋ว หัวเข้าฮ่มยั้ง
มาละปี้ไว้ โศกไหม้หมองขวี
มาต็อดตูมตั๋ว ปี้ไว้เสียจ้อย
ผัวเมียกั๋น ป้อยดั้นก๊ดเลี้ยว
ของบ่มัก บ่จ้างเขจ๋ำ
ลวดกล๋ายเป๋น ลำโพงเขือบ้า
ก๋ารบ่กิ๋น บ่จ้างยู้ย้น
ยามเมื่อฮัก น้ำส้มว่าหวาน
เมื่อสองฟู่กั๋น ตกลงเหลียกหล้ม
ก่บ่มีสม เหมือนจมปากป๊อง
ปากว่าฮัก ใจ๋ในบ่ต๋าม
ป้อยบ่มีเหมือน กำนายฟู่ข้า
หัวใจ๋ญิง เหมือนปินป้าดก๊อง
คนนอกเนื้อ จามเจื้อลองตี๋
มางืดหัวใจ๋ แม่แพรจี๋นใต้
อยู่ดี ๆ ป้อยหนีหลีกลี้
สมสู่ฮัก ยังบ่ปอปี๋
ส่วนเป๋นไผ บ่รนฮ่ำไห้
มาเอาตั๋ว ปี้เป๋นง้วนปิ๊ษ
สองโล่งตั๊ด ยามผาศะรั๋ย
กำผิดเถียงกั๋น บ่มีสักข้อ
อยู่กับกั๋น ก๋ำลังปองฮัก
บัดเดี่ยวนี้ โต้ษปี้มีสัง
ขัดแกนใจ๋ เยื่องใดหื้อข้า
ของเกยกิ๋น ป้อยขี้เหลียดจ๊ะ
ฤาฝูงปี้น้อง บ่จ้อบปอใจ๋
ริษะย๋า นินตาจ่มส้าม
ลวดตกใจ๋ สะดุ้งสะต๊อน
มาจุสุ่ยยุ หลอกหื้อนายหนี
เมื่อสองฟู่กั๋น บ่ตันล่วงข้าม
กำจ๋าหอม เปียงรสดอกไม้
กำฟู่เก๊า เงื่อนเหง้าปฐม
กึ๊ดหาไหน บ่มีสักหน้อย
มาหนีละผัว ไปหนัวตางจู๊
เผียบเหมือนหมู่ไม้ เมื่อลมตี๋ไกว๋
กันไหวแต่ใบ บ่ไหวกิ่งก้าน
บ่ปอเสียใจ๋ สะดุ้งฟุ้งย้าย
หลอนเป๋นจู๊ นอกเนื้อปล๋ายใจ๋
เมียคิ่นเตียมใจ๋ จักหาไหนได้
สังบ่กึ๊ดเอา แม่เกล้าซอนล้า
เมาะม่อยเนื้อ เจยจมกล๋มเกลี๋ยว
มือเบิ้งขวา น้าวคอมาแอ้ม
ปี้จูบตี๋นผม นายดมหว่างกิ๊ว
เดิ๊กเตี้ยงฟ้า ข้อนรุ่งรวายถี
เดือนยี่สี่สาม ถรามหนาวด้วย
แขนซ้อนแขน สะแกงฮวบฮัด
หนาวสะต๊าน เมื่อยามรัตติ๋ง
มือเบิ้งขวา น้าวคอมาแอ้ม
ฮักต่อฮัก บ่มายถอยถอน
ซูบซาบกั๋น ว่าขดมาแอ้ม
สองฮักกั๋น ใฝ่ฝันฟักเฟื้อ
สองปี้น้อง ไถ่ถ้องผาศรัย
ฟู่กั๋นหนัว หัวใจ๋ตื่นเต้น
บ่ใจ้ว่าตั๋ว ปี้แกล้งเลิกปึ๊ด
บ่จ๋าเสียดต๊อ ว่าหย้อต๋ามเติ๋ม
ทะรงวัตถา ผืนลายก่านป้อง
เหตุว่านาย กวี้มายกำฮัก
รอยว่าน้อง มีกำกิ๋นแหนง
จิ่งหลบตั๋วหนี ลี้ซงหลีกหน้า
หลอนบ่กลั๋ว ปี้ได้เซื้อมซ้อน
น้องหันปี้ตุ๊กข์ ใจ๋นายบ่เสิญ
ทรัพย์สิ่งของ เงินตองผ้าเสื้อ
มีแต่ติดตั๋ว ห่มคิงบิงเนื้อ
ตั๋วปี้ตุ๊กข์ กำกึ๊ดก่เถียว
หาตี้จักเป๋น ตี้ปิงอิงจั้ง
เม้าจุ๊หื้อหลง เมาลมก็ดก็ง
กำดั่งนี้ เจ้าแผ่นเมืองไหว
หากเข้าใจ๋ บ่ถ้าไขหน้า
เหมือนอยู่ในใจ๋ คำใบเมืองว้อง
เยื่องกำฮัก หลูดๆ ไหลๆ
บ่ร่ำเปิงเถิง เมื่อนอนซ้อนข้าง
กำฮักเฮา บ่แห้งขาดเคิ้น
สองหากฮัก เป็ศเปียงจักกลื๋น
ยามหนีจากแขวง ลับแลงแคว่นใต้
เกยได้เฝือแฝง เปาแปงเซื้อมซิด
มาละปี้ไว้ อยู่นอนกับไผ
ตั้งแต่จาย พรากนายแก้มเกลี้ยง
ผัดผันหน เมาซนปั่นกว๊าง
ปี้กึ๊ดฮอดน้อง ฮอมแปงเปื้อนจ๋า
มากึ๊ดฮอดน้อง แม่แพรจี๋นใต้
เข้าเฮือกเข้าสวน ป่ากล้วยป่ากุ๊ก
ตี้ใดลี้ลับ สงัดใจ๋หู
ตี้บ่มีไผ เดือดนันจ๋าต้าน
หวังจักหื้อหาย สว่างมายกำตุ๊กข์
นุจนาจน้อง แม่แก้มผิวผาง
หัวตีว่าไหม เมินไปว่าฝ้าย
ปี้ขนกำแปง เตื่อมแถ้งระลึก
บ่กึ๊ดฮอดเก๊า เงื่อนเหง้าวาจ๋า
ปี้บ่มีปื๋น ใส่จืนซุกแหล้ง
ปุ้นปายนาย แม่แก้วแก่นเจื๊อ
 
หนักหน่วงข้อน สะต๊อนอกอิด
จักบิดเอาดวง ขะปวงมาส้อม
หอมดวงบานซ่วานรส
หอมอ่อนอ้วนกวรดม
ผสมแต้กเตียม ฮ่ำฮิฮ่ำสร้าง
จ้าติบางตะปานแต่เจื๊อ

สีหากเข้มแดงงาม
สีหากตึงงาม แต่ยามอยู่เบ้า
ยังกล๋อนกำเมาเรื่องตุ๊กข์
ป๋านเป็ศบ้าเมาวิน
ย่ำแผ่นดิน เหมือนหวิดลุ่มใต้
เหมือนหางตุงไจยจ้อจ๊าง
กล๋างเปล่งกว้างตอลม
กันกึ๊ดไคว่จม พรหมมีแต่ไห้
หนาวปายในนอกฮ้อน
แฝงแอบอ้อมปิงปาว
ต๋ามเนื่องแนวนาว เขาเกยใฝ่เฝ้า
ปี้นี้เต้าเมาลม
จุ๊ปี้เมาลม งมงว้าดั่งบ้า
ครอบครัวลาละไว้
ถ้านปุ๋นอั้นเนอนาย
หื้อเถิงเติงนาย ตี้เมืองแป้ห้อง
เหมือนสีจมฟองน้องฮู้
หากสุดส่วนเสี้ยงปั๋ญญา
จ๋ำเริญมา เถิงถองฮอดเจ้า
มีใจ๋เฟือนเมาเอ่าย้าย
มาสู่ห้องเมืองนาย
หันเลขลาย อักขรม่อนแสร้ง
สูนวันเดียวผ่าน้ำ
จ๋งเกี้ยดหน้านินตา
หลายนัยยา หลายเยื่องหลายข้อ
ฮับกล๋อนกำซอคร่าวจ๊อย
มาไขอ่านถ้อยซอยาว
ฟังเนื่องแนวนาว กำตุ๊กข์โศกเศร้า
สังมาเมาป้าดปลั๊ง
บ่กึ๊ดฮอดบั้งหัวตี
ยามหนีคืนมา บ่จ๋าสั่งถ้อย
เหมือนเปิ้นตูมคายหมากเกี๊ยว
บ่เหลียวสั่งข้าสักกำ
ปี้กึ๊ดว่าลำ จิ่งยำลาบส้า
มาจกคอคายฮากต๊น
บ่ตัดฮากต้นงูนฮาน
ใจ๋บ่เจยบาน น้ำต๋าลว่าส้ม
ปี้ปล๋งอารมณ์เจื้อน้อง
จ๋าฟู่หย้องเอางาม
ฟู่เอางาม น้ำใสซ่วยหน้า
บ่สมวาตาแห่งน้อง
พิพาทแก้วเภรี
มีเสียงวอนดี บ่ตนนิ่งได้
เป๋นสันใดไปดั่งนี้
เป๋นปะอี้ยังมี
มาก๋วนเตควี ละปี้เสียได้
เป๋นสันใดนายบ่คิด
ไปคิดเยื่องอั้นสันใด
บ่ขินดวงไตย จ๋าแข็งแดกหย้อ
มาจ๋างจืดคายง่ายนัก
บ่มีเยื่องอั้นตางจัง
น้องจ๋งจิงจัง บ่หวังผ่อหน้า
มาต็อดตูมลาขว้างละ
ไผว่าหื้อสันใด
เขาเยาะใย ติเตี๋ยนกล่าวห้าม
กลั๋วโต้ษภัยปานป๊ะน้อง
ใจ๋หย่อนหย้านเปิงมี
แต่เมื่อเดิมตี ไผสังบ่ห้าม
ไผหยิบฮิมปากไว้
ยามบิดจากขวั้นมาดม
บ่สมสักราย สูญหายกว่าจ้อย
ของบ่เกยมีป้อยฮู้
ใจ๋หลิ่งหลู้ตวยไป
ไหวหวั่นเฟือน สะเตือนจุ๊ด้าน
ก่ปอยังแควนบ่ฮ้าย
นี้ไหวฮากขึ้นเถิงใบ
หนีจากไป บ่หน้อยบ่ไห้
ป้อยไกล๋มือไปขอกฟ้า
นอนฮ่วมผ้าผืนเดียว
จ๋าหยอกเคียว ซาบซูบจูบแก้ม
ถานานมนวดนิ้ว
บ่จ๋าโขดกลิ้วยินดี
หมอกเหมยธานี ตกลงย้อยกล้วย
ปี้แฝงคิงตวยเบียดยัด
เสียงอืดอ้อนนอนปิง
เมาะม่อยคิง เอาแก้มก่ายแก้ม
แขนซ้ายสอดคอนอน
สองม่วนวอน เปลี่ยนป๊องจูบแก้ม
หนาวเย็นคิงสั่นเนื้อ
ตั๊ดตี้ห้องหอใน
จ๋าเยาะใย ลูบกลำเนื้อเหล้น
เจ้าสีบานเย็นบ่กึ๊ด
ค้นเล่าถ้อยกำเดิม
หลอนจ๋ากำเดิม จ้างผิดแผกข้อง
ฝูงสุโนเห่าตั๊ก
บ่กึ๊ดฮอดอั้นยามแปง
จักอยู่ลับแลง กลั๋วได้ฮ่วมข้า
หนีคืนมาฮีบฮ้อน
หล้างอดอยู่ได้ไปเมิน
ลวดปาเผอิญ บ่จ๋งเจตน์เอื้อ
ก่จ๋นกู้อันกู้เจื๊อ
เหลือแต่ผ้าผืนเดียว
น้องเหลียวสอดแยง แคลงใจ๋สะหลั้ง
บ่หันจ้องตางผิ่วโต๊ง
บ่เป๋นเหยื่อหญ้ายาใด
รำลึกในไตย สงสัยใส่ข้า
บ่แปล๋งวาตาใส่น้อง
ลวดใจ๋บ่ข้องอาลัย
ไหวตวยลม บ่สมดั่งอ้าง
ป๋างยามออนก่อนเนิ้น
บ่หายเหือดเอื้อนวันคืน
เหมือนจักลืน ก้าบเกี๊ยวลงได้
เป๋นสันใดนายบ่คิด
บ่คิดอ่วงห้อยอาลัย
ครอบครัวใด ลิบล้อนมาเสี้ยง
หัวอกเปียงแตกม้าง
ต๋ามโต้งกว้างลอมนา
น้ำต๋าปี้ปัง บ่หายเหือดได้
จ๋วงเมาเฟือนเปื่อนตุ๊กข์
จุกนั่งไห้เหงางู
สวนหมากสวนปลู ป่ากล้วยฮาวบ้าน
ปี้หนีไปซงบ่มซุก
บ่บกเหือดแห้งเบาบาง
มาจุ๊ล่ายพราง ปี้ว้างจะกว้าย
น้องสังบ่อายกำกึ๊ด
ป้อยตูมต็อดได้หนีมา
ลักฮีบปันลา เหมือนปล๋าบวกแห้ง
แสวงแอ่วเดินป่าเนื้อ
น้องเหยืองเบื่อข้ากานาย
 
ลางมาสักมื้อ แม่แก้วสีผาย
สองจ๋ากั๋น เมื่อกำฮักป้อ
เฮาจ๋ากั๋น บ่หันแตกฟุ้ง
ปี้จ๋ำจื่อไว้ บ่ลืมหายเหย
ว่าจักเกาะผัน หน่องบันจ๋นเถ้า
หลับบ่ฝันหัน ตี้อันจักฮ้าง
ขอปี้เจื๊อ ลองเจื้อดูใจ๋
บ่น้อยบ่แหนง สะแกงหน่ายหน้า
เต๋มว่าเข้าขุม เข้าฮูกีดจ๊อม
เต๋มจักปลูกยก หอเฮือนตั้งกิ๋น
แม้นจักวักวาน ลูกหลานก่ได้
น้องจักไปหา ปี้แก้วน้องฮัก
เตี้ยงจักสมคิด ดั่งจิตใจ๋หมาย
ค้างคอหลอใจ๋ ฮ่ำไฮจู้จี้
สัปป๊ะสิ่งของ อาภรณ์มีซ้ำ
กันจักอยู่แต๊ น้องบ่ขินใจ๋
บ่ขัดบ่ขิน ปิ่นลายล่วงข้าม
กันว่าบ่สม กำข้าว่านั้น

แม้นไปเต็ศต๊อง นกรสายสินธุ์
น้องขอติดแฝง ตี้แปงแอ้มข้าง
แม่แพรสีจั๋นทร์ รำปันเงือดเงื้อ
เมินแต๊เล้า เขาบ่มาหา
ก่อนออนหลัง เมื่อข้ายังหน้อย
เนตนามา ผญาเต๋จ๊ะ
ก่บ่ฮู้ แน่แจ้งสัจจั๋ง
ว่าไปปกแปล๋ง หอเฮือนตั้งบ้าน
ฤาอยู่ในแขวง เขตแดนสำนัก
กันจักไปแต๊ ฟู่แน่เป๋นจริ๋ง
ไปเซาะสอดหา จ้าติเจื๊อเครือเหง้า
กำฟู่นาย แม่เกล้าวิดว้อง
มาตูมต็อดซัด กำฮักเสียหลึม
ฮักใจ๋บ่ติด แปงใจ๋บ่เอื้อ
ปี้ฮักหวังแฝง นายแปงฮีดม้าง
กันว่าน้อง ใจ๋ยังบ่เหว
บ่อายคน สก๋ลโลกหล้า
หล้างปออายผี ตี้ในป่าจ๊า
ลางเตื้อน้อง กาบซ้อนคิงผาย
ฮ้อนอกฮ้อนใจ๋ เหมือนไฟวู่เอ้า
บ่ใจ้คนใกล๋ ปี้ใกล้น้องจั๊น
ในวันนี้ ซ้ำผิดเถียงกั๋น
เพราะเขาหัน ปีกบางหางหิ้น
กำเก่ากำหลัง เขามาเล่าค้น
 
จ๋าฟู่จาย ร้อยเยื่องปันข้อ
ตี้หอในนอนกล๋างมุ้ง
ยามเมื่ออั้นลมเจย
หลายนัยยา กำจ๋าน้องเหน้า
จ๋นอิ่นทรีย์ม้วยม้าง
จักผันฮ่วมข้างตวยไป
เต๋มเป๋นสันใด ตกดินฝุ่นหญ้า
จักฝากจีวานอบน้อม
จักต๋ามถ่อมเข้าฮูดิน
ในแขวงแดนดิน ลับแลงแคว่นใต้
ตังกุ๋ญจรไจยลากจั๊ก
บ่เสียก้าจ้างวานดาย
กำฟู่นาย จ๋นปอดั่งอี้
แผวก๊าเซิงเดินก๊าน้ำ
ตี้กรุงเทพใต้เมืองไตย
จักลงวันใด บ่ป๋ามบ่ห้าม
จักต๋ามดวงไตยปี้จั๊น
หื้อตัดปากข้าตูมดิน
เถิงแดนดิน เจียงใหม่แก้วกว้าง
ต๋างไปใจเผ่าเจื๊อ
เถิงปู่ป้าลุงอา
กิตตนา เล่าเก๊าต้านถ้อย
เขาเตียวไปมาบ่ละ
จักต๋ายกว่าจ้อยฤายัง
ฝูงจ๊ะนัง เขาบ่เล่าต้าน
อยู่แขวงแดนใดบ่คัก
เจียงใหม่แก้วฮิมปิง
ขอปาเอาญิง น้องเตียวไต่เต้า
อันเป๋นปงปันปี้น้อง
ปี้จ๋ำจื่อได้นายลืม
เหมือนเขาปันฟืม อันปุดเก่าเกื้อ
เหมือนสะตวงวางฮูบจ๊าง
ปี้สานก่อสร้างนายเต
เตี้ยงสมก๊ะเน เหมือนนายฟู่ข้า
โขงปาราลุ่มฟ้า
บ่เหมือนฟู่ข้าสักลาย
จ๋าฟู่จาย ว่านายโศกเศร้า
เพราะเขาทวงเงินเรื่องนั้น
มาจ๋าแดกหย้อตังวัน
มีเสียงเดือดนัน ป๋านเฮือนจักปลิ้น
จักเหินเดินบินบ่ป๊น
จ๋าว่าหื้อหลายแซง
 
ว่าข้าน้องนี้ ขี้คร้านหูงแก๋ง
บ่ใคร่ตักต๋ำ ตำตั๋วเป๋นเจ้า
บ่สู้วอนหู จู้จี้จ่มฟ้อง
กำดั่งนี้ เจ้าแว่นตวงสี
ว่าปุ๋นขัดใจ๋ ขัดคอกว่าใบ้
กันตี้กิ๋น ตี้นอนกีดกั๊บ
กั๊บกีดจ๊อม หัวอกหัวใจ๋
แม้นกึ๊ดสิ่งสัง บ่หันเปล่งกว้าง
มาจ๋าต่อต๋ำ เสียดหย้อว่าพร้อม
ปี้เกิดฮ่วมต๊อง น้องเกิดฮ่วมใจ๋
จ๋าหยาบแข็ง กำแฮงเฮ่งห้าว
ก๋ารตำตอ สิ้วส้อจุ๊บย้อม
บ่เตื่อมบ่ก๊ำ ตอตำไป่แปล๋ง
จักอดทน อยู่ไปฤาได้
จักไปไหนๆ บ่ยำบ่น้อม
ตำต๋ามจ้อบเนื้อ อำเภอน้ำใจ๋
จ๋าข่มเหง คะเนงด่าส้าม
นั่งนอนไหน ใจ๋เฟือนสะต๊อน
ข้าน้องนี้ ก้อยอดขันตี๋
ปุ๋นใคร่หนี จากเฮือนจากห้อง
ต๊ะเลิงสะหาว กลั่นกล้าขะยั้น

เจ้าน้องฮัก เล่าต้านขานไข
กำฮักเฮา มาปุดขาดด้วน

ได้อยู่กิ๋น ยินดีเซื้อมซิด

จุ๊หลอกน้อง หย่องว่าลูนหลัง
ว่าอย่าอุ่นใจ๋ อุ่นคอหวังได้

ผ่อบ่หัน ตางอันสุขย้อน
จุ๊สุ่ยพราก หื้อนายใจ๋จ๋าง
กำฮักเฮา เป๋นเกลี๋ยวเป๋นหลิ้ม
เขาผาถะนา หื้อข้าเป๋นฮ้าง
กลั๋วเฮาปี้น้อง หย่องปากั๋นหนี
คนอัปรี๋ บ่ดีจ๋าอ้าง
ใจ๋ถะมิล หมิ่นสั้นกีดจ๊อม
ปี้กับน้อง ฮ่วมต๊องเดียวกัน
 
บ่ฮู้จักไผ ปี้ไกล๋น้องใกล้
เต๋มน้องญิงจัง น้องจายหล้างฮัก
แสร้งจ่มฟ้อง ปุ๋นปวดเจ็บใจ๋
บ่มีอะสัง จักบังกั้งเกิ้ง
กำโสก๋า หมื่นอันปันเจื๊อ
บัดเดี่ยวนี้ ซ้ำเฮ่งเอาของ
ก่อนออนหลัง ผ่อนยาวผ่อนสั้น
เหมือนคนต่างแขวง ต่างแดนต่างค้าย
เขาหันว่าน้อง ตกลงลุ่มต๋า
หันตกต๋าจ๋น ตารนตุ๊กข์ข้อน
จ๋ากำใด อ้างถกลากตื๊น
ปุ๋นเจ็บแสบฮ้อน สะต๊อนใจ๋เสือน
ยินขัดใจ๋ ขัดคอกว่าใบ้
น้องขดคู้ มูบมู้เหนือหมอน
กันจักกิ๋น ลืนลงบ่ได้
หัวอกหัวใจ๋ เปียงดาต๊ะลุ
กำดั่งนี้ แก้วจ้อบจาต๋า
ปี้บ่หลง ลืมกำฟู่เจ้า
จ๋ำใส่ใจ๋ ใส่คอปี้ไท้
มีแต่น้อง ฟู่แล้วบ่จ๋ำ
ฟันไหนบ่ปุด ก๋ำไหนบ่หมั้น
มางืดหัวใจ๋ ดูเบาแต๊ตั๊ก
สิบเบี้ยฝ่ายน้ำ น้องใฝ่จ๋งถือ
น้องเกาะสองมือ นายตือสองส้าว
จ้าติเหล็กปิวดำ บ่จัดเลือกเนื้อ
บ่แกล้งว่าน้อง เปื้อนป๊องสงสาร
นายได้เถิงสุข ละตุ๊กข์ไว้ให้
ใคร่ก๋ำแขนถาม สักกำดูแต๊
สารเรื่องตุ๊กข์ ลำเนากล๋อนกล๋ม
ขออย่าติเตี๋ยน นินตาตั๋วข้า
ยังกุ๋มแปล๋ง แต่งถ้อยวาต๊ะ
แผวฮอดน้อง ตี้ห้องเกหา
บ่อุ่นใจ๋แฝง เปาแปงตั๋วเจ้า
เหตุกำสีเนห์ ปี้ได้ค้างเคิ้น
ต๊ะเลเลิง จักไขหื้อกว้าง
บ่แปล๋งงายแลง ตักน้ำต๋ำเข้า
เขานินตาว่าน้อง
บ่มีหว่างอั้นใจ๋ดี
ไขวาตี ปี้จ๋ำจื่อได้
เหมือนอกทรวงในย่อยยับ
จักอดอยู่ได้ยืนไป
กันจักอยู่ไป กลั๋วใจ๋บิ่นบ้าง
นึ่งเมินไปนึ่งจ๊อม
เถิงหลอดฝ้ายไหมใน
จ๋าสังกำใด เหมือนไคลต่างด้าว
ว่าใจ๋จมญิงกีดจ๊อม
เหลืองมุ่ยอิ้นดำแดง
ฮักยังแฮง บ่แปล๋งบ่ใกล้
เขาจ๋าฮ่ำไฮว่าพร้อม
บ่ถามบ่ต้านเลยไป
เหมือนทาษใน น้ำเงินหากข้าม
มีแต่กำเดือดฮ้อน
บ่มีหว่างอั้นใจ๋ดี
กันบ่มี ปี้มาอยู่ป้อง
บ่เจื้อลองดูน้องจั๊น
จักเหลือปี้เอ้ยเปียงใด
จ๋าฮ่ำไฮ ฟู่ไปถี่ถ้วน
บ่บัวระมวลดั่งคิด
เขาบ่สู้จ๋งจัง
ยามปี้บ่ยัง ไปแอ่วเหนือใต้
เม้าเป๋นเมียพรางซดซ้อน
เป๋นเมียห่อเข้ากิ๋นตาง
ล่อลวงพราง หื้อว้างขว้างถิ้ม
มาจ๋งตัดฟันบั่นม้าง
เจี๋ยรจากข้างสามี
เขากลั๋วเสียตี ของดีพล่อยบ้าง
ก่เก็บเอามาว่าพร้อม
บ่กึ๊ดอ่วงอ้อมปงปัน
บ่แปงปัน เขาหันแต่ได้
ใจ๋อาธรรมเผตยักษ์
ป้อยตัดล่วงเข้าใจ๋ใน
เป็ศเปียงไม แม่แต๋นต่อเผิ้ง
เหินบินบนเดียดเนื้อ
เหมือนขอนโข่ขว้างไหลนอง
อันเขาทดลอง หื้อน้องยามอั้น
บ่เหมือนตังวันนี้ฮ้าย
เหมือนบ่ฮ่วมอั้นมารดา
บ่หวังเปิ้งปา ใจ๊สอยสืบส้อน
จ๋มดินดอนลุ่มปื๊น
ขายเลิกหน้ากล๋างเฮือน
ใคร่หนีจากเฮือน ลงดินลุ่มใต้
วันนี้วันค่ำญิงนอน
คาบงายตอน บ่ลงลวดใส้
ใจ๋ในอวรป่วนปุ๊
ตกแตกเต้นภินตา
ยังกิตตนา แต่เก๊าเบื้องเหง้า
อันตั๋วนายเลาฟู่ไว้
บ่หลงหล่าถ้อยสักกำ
มาก๋ำยียำ ฟู่ไหนลืมหั้น
มาตัดบั่นฟันกำฮัก
เหมือนฟองนุ่นแห้งลมปือ
ห้าเบี้ยมามือ ขว้างซัดฮีบห้าว
ขาวดำเอากู้เจื๊อ
ปื๋นเก่าเกื้อโบราณ
เจ้าแสงเดือนบาน ดั่งฤาเยียะได้
จ๋นยกยอไปบ่แป๊
หื้อจริ๋งแน่แจ้งใจ๋พรหม
ไขบอกจม ตังอายน้ำหน้า
น้องหนีคืนมาขว้างละ
เหน็บฝากขึ้นตวยมา
ย้อนจิ๋นดาพรหม อ่วงจมน้องเหน้า
เหมือนยามออนก่อนเนิ้น
จิ่งแปล๋งแต่งสร้างสารเติง
จักข่างต๊างเมื่อปายลูน
ก่อนแลนายเฮย ฯ

 

 

คร่าวบทที่ 2

 

 

www.alittlebuddha.com เจ้าของ : วัดไทย ลาสเวกัส 2920 Mc Leod Dr. Las Vegas Nevada 89121 USA (702) 384-2264

 

 
E-Mail ถึง บก.
peesang2003@hotmail.com

All Right Reserved @ 2003
This Website Sponsored by