|
ก่อนปิดเล่มที่ ๘ นี้ ขอเรียนกับท่านผู้อ่านว่า ถ้าหากสังเกตนิดหนึ่ง จะเห็นว่ามีบางอย่างภายในเล่มได้เปลี่ยนไป นั่นคือความขาดหายไปของคอลัมน์ มหาเถรประวัติ ซึ่งคณะผู้จัดทำได้นำเสนอมาตั้งแต่เล่มที่ ๑.จึงขอเรียนว่า เรายังมิได้ตัดคอลัมน์นั้นทิ้งไปอย่างถาวรแต่อย่างใด เพียงแต่มีเหตุการณ์สำคัญมาแทรก คือเรื่องทำลายพระพุทธรูป ณ หุบเขา บามิยัน ประเทศอัฟกานิสถาน งานเขียนจึงเพิ่มเติมเข้ามาเบียดคอลัมน์ประจำให้ตกไป อีกประการหนึ่ง มหาเถรประวัติรูปต่อไปนั้นถือได้ว่าสำคัญที่สุดในบรรดาพระมหาเถระที่เราภูมิใจนำเสนอ และเรื่องก็ยาวมาก จนไม่สามารถจะบรรจุลงในเล่มนี้ได้ ท่านที่สนใจขอได้โปรดติดตามในเล่มถัดไป ซึ่งขอรับประกันความเข้มข้นว่าไม่แพ้กระทิงแดงแน่นอน.บุรุษผู้เดินทางไกลกันดาร พบกับสระโบกขรณีอันใสเย็น ได้ลงอาบและดื่มกินจนชื่นใจแล้ว ย่อมจะมีจิตใจยินดีเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่บอกทางให้แก่คนเดินทางอื่นๆ ได้ดับความหิวกระหาย ณ สระน้ำนั้น ฉันใด. วัดไทย ลาสเวกัส ก็ฉันนั้น เราเดินทางมาในแดนพุทธภูมิอันยาวไกล นับหลายสิบปี ได้รู้ ได้เห็น ได้ยิน ได้สัมผัส หลายสิ่งในมหาสาครใหญ่ คือ พระพุทธศาสนาแห่งนี้ จึงมีใจยินดีที่จะเปิดเผย แสดง บอกกล่าว แก่มิตรสหายผู้สนใจ ด้วยใจที่ยินดี และไม่หวังสิ่งตอบแทน. ก่อนจากกันอีกที มีข้อคิดที่อยากฝากไว้ว่า ชีวิตของคนเรานี้มีหลายสิ่งให้เลือกหยิบเลือกใช้และเลือกทางเดิน เราเดินอยู่ท่ามกลางตลาดอันประกอบด้วยร้านค้ามากมาย ในหลายรายการนั้น มีร้านขายถ่านและขายทองให้เลือก สิ่งที่มีค่าในสายตาของนักปราชญ์ก็คือทอง ถ้าไม่หัดดูทองแล้ว เอาแต่จับดูถ่าน ไม่นานมือก็คงดำ สุดท้ายก็จะกลายเป็นพ่อค้าถ่านไปในที่สุด ที่สำคัญก็คือ ต้องมั่นใจว่าทองนั้นแท้ มิเช่นนั้นแล้ว เราก็จะอยู่กับทองศรีธนญชัยไปตลอด เช่น ทองหลาง เป็นต้น พบกันใหม่ในฉบับหน้า
ด้วยความปรารถนาดี.
|