ปิดท้ายเล่ม


     จุลสารพระธรรมทูตฉบับที่ท่านอ่านผ่านไปแล้วนี้ นับเป็นฉบับสุดท้ายของปีนี้ ปีที่ ๑ ซึ่งเป็นปีเริ่มต้นของการทำงานของเราชาวคณะวัดไทย ลาสเวกัส ระยะ ๑ ปีที่ผ่านมา ถ้าเป็นทารกแรกเกิดก็นับว่ายังไม่โต ถ้าเป็นภาษานักมวย ก็คงต้องบอกว่า กระดูกยังอ่อนอยู่ แต่ในความเป็นจริง กับสถานการณ์การทำงาน ที่ได้พยายามยกระดับ ปรับปรุงคุณภาพให้ดียิ่งขึ้น รวมทั้งอุปสรรคขัดข้องต่างๆ ทั้งภายในภายนอก ที่เข้ามาสู่การทำงานของเรา กลับมีความร้อนแรงและหนักมิใช่น้อยเลยทีเดียว

     ถึงวันนี้ วันที่ครบ ๑ ปี ถ้าหากจะนับเวลาอายุแล้ว เราคงยังเป็นละอ่อนอยู่ แต่หากในด้านประสบการณ์ จากการทำงาน กล่าวได้ว่าเราได้โตขึ้นมากทีเดียว แต่เรามิได้มุ่งหวังที่จะโตแบบโตลัด หรือการก้าวกระโดดแต่อย่างใด เรามุ่งมั่นทำงานแบบค่อยเป็นค่อยไป ให้การเติบโตเป็นเรื่องของธรรมชาติ เห็นได้ว่าเราจึงมิได้มุ่งแสวงหาสิ่งอื่นใด มาประดับร่างกายที่เป็นเด็กให้ดูโตเหมือนผู้ใหญ่ ซึ่งเราถือว่าเป็นการหลอกตัวเอง แต่สิ่งที่เรามุ่งมั่น ก็คือการทำงานให้ดีที่สุด ในทุกขณะเวลา สถานที่ และสถานภาพที่เราดำรงอยู่ แบบสุนทรภู่ท่านว่า

     จับให้มั่นคั้นหมายให้วายวอด       ช่วยให้รอดรักให้ชิดพิศมัย

     ตัดให้ขาดปรารถนาหาสิ่งใด       เพียรจงได้ดังประสงค์คงจะดี

 

     ขอเรียนท่านผู้อ่านว่า ณ วันนี้ เรามีความพร้อมกับการทำงาน ในนามจุลสารพระธรรมทูตมากยิ่งขึ้น มากด้วยกำลังใจจากเพื่อร่วมงาน มากด้วยความภูมิใจในเนื้องาน และที่สำคัญคือ มากด้วยแรงใจจากท่านผู้อ่าน จุลสารพระธรรมทูต ที่ติดตามงานชิ้นเล็กๆ นี้ด้วยดีมาโดยตลอด

     เรา-ชาวคณะวัดไทย ลาสเวกัส มิมีสิ่งใดจะตอบแทนน้ำใจท่านผู้อ่านได้ นอกจากสิ่งที่ท่านทั้งหลายถืออยู่ ในบัดนี้ สิ่งที่เป็นงานเพื่องาน งานเพื่อพระศาสนา และงานเพื่อชาวประชาอย่างแท้จริง

พบกันใหม่ในปีที่ ๒ ขอรับรองว่าจะไม่ให้ผิดหวัง

จากใจคณะผู้จัดทำ

ธันวาคม 2543