มหาสมุทรย่อมมีฝั่งไว้รองรับกับจำนวนน้ำ น้ำในมหาสมุทรแม้จะมีจำนวนมากมายมหาศาลเพียงใด ก็หาได้ล้นเกินขอบฝั่งไม่ ธรรมวินัยนี้ก็ฉันนั้น ขีดคั่นที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงกั้นไว้นั้น เป็นที่ยึดมั่นมายาวนานนับหลายพันปี ว่ามีความ บริสุทธิ์ยุติธรรม สามารถชำระสะสางสรรพาสวะ ให้หมดสิ้นจากขันธสันดานได้หมดจด "และเป็นขีดคั่นของสังคมไทยซึ่งเป็นสังคมพุทธ ให้ดำรงคงมั่นอย่างสงบสุขมาเป็นเวลานาน เนื่องเพราะว่าเราชาวไทยไม่ละเมิดซึ่งกฎเกณฑ์ของพระพุทธองค์ การที่น้ำในมหาสมุทรได้พล่านพุ่งจากฝั่งขึ้นสู่ผืนแผ่นดินนั้น ย่อมทำความเสียหายให้แก่พืชและสัตว์ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินอย่างคณานับ

     การที่ “วัดพระธรรมกาย” ได้ดำเนินการฟ้องร้องท่านพระสุเมธาภรณ์ เจ้าคณะจังหวัดปทุมธานี ซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติหน้าที่ตามกฎและคำสั่งของมหาเถรสมาคมนั้น ถือได้ว่าเป็นการฟ้องร้องซึ่งศาลสถิตย์ยุติธรรม ซึ่งเป็นการท้าทายอำนาจรัฐอย่างโอหังที่สุด และไม่เคยมีกรณีเช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อนในประวัติศาสตร์ชาติไทย

     ความล้ำเส้นโดยการไปดึงซึ่ง “อำนาจศาลทางโลก” เข้ามาก้าวก่ายอำนาจ “ศาลสงฆ์” ของวัดพระธรรมกายครั้งนี้นั้น มองให้เห็นเป็นอื่นใดไปไม่ได้ นอกจากความหมายว่า “วัดพระธรรมกายไม่ยอมรับการปกครองโดยมหาเถรสมาคมของคณะสงฆ์ไทย” วัดพระธรรมกายเห็นศาลทางโลกว่าบริสุทธิ์ยุติธรรมกว่าศาลสงฆ์ จึงได้กระทำการไปดังกล่าว เราจึงกล่าวได้ว่าวัดพระธรรมกายมิใช่วัดที่อยู่ในกฎกติกามารยาทที่ดีงามต่อไป แต่การที่อยู่บนผืนแผ่นดินไทยแล้วไม่ยอมรับกฎหมายไทยนั้นเป็นไปไม่ได้ และคณะสงฆ์ไทยก็คงยอมไม่ได้เช่นเดียวกัน ไม่มีรัฐบาลใดในโลก ที่จะยอมให้มี “รัฐอิสระ” ในขอบเขตประเทศของตน นอกจากว่าประเทศนั้นจะเป็นขี้ข้าของชาติอื่น

     บัดนี้ เรา-วัดไทย ลาสเวกัส จะติดตามดูซึ่งความศักดิ์สิทธิ์ของรัฐธรรมนูญ และกฎหมายบ้านเมืองไทย ที่เราได้ยึดมั่นมายาวนาน ว่าจะสามารถเป็นฝั่งกั้นน้ำ มิให้ล้นไหลออกไปได้หรือไม่ และคิดว่าคงใช้เวลาไม่นาน เพราะเราเชื่อมั่นว่า แม้ว่าน้ำในมหาสมุทรจะพุ่งแรงล้ำจากฝั่งไปได้ไกลเพียงใด ท้ายที่สุด ก็ต้องอ่อนล้าล่าถอย กลับลงสู่มหาสมุทรไปในที่สุดเป็นธรรมดา
 

จากใจ คณะผู้จัดทำ
กรกฎาคม ๒๕๔๓