Alittlebuddha.com The Vision of Phramaha Narin

พระมหานรินทร์ ใน อินเดีย ตอนที่ 6

ตอนที่ผ่านมานั้น ผู้เขียนนำท่านผู้อ่านไปร่วมงานบุญสำคัญ คืองานบวชภายใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ อันเป็นจุดสำคัญจุดหนึ่งของศาสนาโลก คือว่า ถ้าเป็นศาสนาอิสลาม ชาวมุสลิมเขาก็จะไปเมืองเมกกะ ถ้าเป็นศาสนาคริสต์ ไม่ว่าจะเป็นคริสเตียนหรือคริสตัง เขาก็จะไปเมืองเยรูซาเลม แต่ถ้าเป็นชาวพุทธไม่ว่านิกายไหนก็ต้องไป "พุทธคยา"

จริงอยู่ แม้ว่าพุทธคยามิใช่สถานที่ประสูติและปรินิพพานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า แต่ปัจจุบันวันนี้ พุทธคยากลับกลายเป็นสถานที่สำคัญอันดับที่ 1 ในบรรดาสังเวชนียสถานทั้ง 4 ที่พระบรมศาสดาทรงมีพระดำรัสไว้ในมหาปรินิพพานสูตร ดังนั้น การได้มาพุทธคยาก็ดี การได้บวชภายใต้พระศรีมหาโพธิ์ก็ดี ล้วนแต่มีความสำคัญสูงสุดของเราชาวพุทธ

สังเกตได้จากจำนวนพุทธศาสนิกชนที่เดินทางมาพุทธคยานั้น จะมากกว่าสถานที่อื่นๆ หรือถ้าว่ากันตามความต้องการแล้ว เวลาจะเดินทางไปนมัสการสังเวชียสถานในอินเดีย-เนปาล ชาวพุทธทั่วไปก็ต้องเลือก "พุทธคยา" มาเป็นอันดับหนึ่ง หรือถ้าจะให้ตัดรายการในโปรแกรมออกไปไม่ว่าจะเพราะสาเหตุใดก็ตามแต่ แต่พุทธคยาจะถูกตัดเป็นรายการสุดท้าย หมายถึงว่า ถ้าไม่ได้ไปพุทธคยาก็สู้ไม่ไปอินเดียเสียเลยจะดีกว่า นี่ว่าตามความเป็นจริง

ดังนั้น ที่ผู้เขียนพาท่านผู้อ่านอ้อยอิ่งอยู่แถวๆ กำแพงพระเจดีย์พุทธคยานั้นอย่าหาว่าผู้เขียนมักง่ายเลย ที่ทำเช่นนี้ก็เพราะอยากให้ท่านผู้อ่านได้ใช้เวลาให้เป็นประโยชน์ พินิจพิจารณาให้มากที่สุด เพราะถ้าเราเดินทางออกจากพุทธคยาไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จึงจะได้กลับมาอีกในชีวิตนี้

และวันนี้ ผู้เขียนจะขอพาท่านผู้อ่านออกกำลังสายตา ด้วยการจ้องมองขึ้นไปบนพระเจดีย์พุทธคยา อันสูงเทียมฟ้านั้น เราจะใช้สายตาสำรวจดูว่า พระเจดีย์สำคัญอันดับหนึ่งของพระพุทธศาสนานั้น มีอะไรอยู่ข้างบนบ้าง Let' see ..

ชั้นที่ 2 ของพระมหาเจดีย์พุทธคยา

จะเห็นว่ามีซุ้มกลมๆ อยู่ตรงกลาง และมีพระพุทธรูปศิลาประดิษฐานอยู่ ด้านข้างถัดออกไปทั้งสองข้างนั้น ก็มีซุ้มและมีพระพุทธรูปบรรจุอยู่เช่นกัน ส่วนด้านบนนั้นมีพระเจดีย์องค์เล็กๆ เรียงรายอยู่ นับดูได้ 11 องค์ เหนือขึ้นไปอีกก็เป็นซุ้มพระและพระเจดีย์สลับขึ้นไปเรื่อยๆ

ขยับกล้องขึ้นไปอีกนิด

นี่ถ่ายมุมสูง

สูงขึ้นไปอีก

เกือบถึงยอดเจดีย์แล้ว

ยอดพระเจดีย์

พระพุทธรูปศิลาสีเขียวในซุ้มด้านหน้า (ชั้นที่สอง)

เหนือพระองค์ข้างบนก็เป็นพระองค์นี้

โฟกัสใกล้ๆ จะเห็นว่ามีทั้งขี้นกตกใส่องค์พระ
และมีรังต่อรังแตนหรือผึ้งก็ไม่รู้ละ อยู่บนเพดานเหนือเศียรพระ

พระเจดีย์เล็กและพระพุทธรูป

มุมนี้เป็นเจดีย์เล็กบนมุมพระเจดีย์ใหญ่ในทิศตะวันออกเฉียงใต้

มุมพระเจดีย์ทิศใต้ ถ่ายตรงกลางองค์ขึ้นไป

ทิศใต้ เยื้องมาทางทิศตะวันตก ใกล้พระศรีมหาโพธิ์

มุมเดิม โฟกัสใกล้ๆ จะได้เห็นลวดลายบนพระเจดีย์

มุมกว้างทั้งองค์จากทิศใต้

ใกล้เข้าไป เห็นพระศรีมหาโพธิ์อยู่ซ้ายมือ

ซุ้มบนพระเจดีย์ใหญ่ที่มีลูกศรชี้น่ะ ท่านผู้อ่านเห็นไหม

โฟกัสใกล้ๆ จะเห็นภาพดังนี้

มุมนี้มุมล่างทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ติดกับพระศรีมหาโพธิ์

ถ่ายรวบทั้งเจดีย์ใหญ่และเจดีย์เล็ก

มุมนี้ทางทิศเหนือ
สังเกตว่ากำลังมีการบูรณะในทิศนี้ จึงมีนั่งร้านแผงเหล็กอยู่ด้านบน

ทิศเหนือมุมใกล้

ทิศเหนือมุมสูง

ทิศเหนือเช่นกัน แต่แสงแดดส่องมาอีกทาง ทำให้ภาพมืดไปนิด

ทิศเหนือ ท่ามกลางการบูรณะ

ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

มุมพระเจดีย์ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

นี่มุมด้านหน้าทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

พระพุทธรูปบนพระเจดีย์

พระยืน

ก็ไม่รู้ว่าใครนะ ศรัทธามากเหลือเกิน เอาพวงมาลัยคล้องคอพระไว้ทุกองค์ จะถ่ายรูปไว้ให้เต็มองค์ซักหน่อยก็ทำไม่ได้ ครั้นจะไปดึงพวงมาลัยออก็กลัวจะเป็นเรื่อง ก็เลยได้ภาพพระมาดังทีเห็นนี่แหละ

องค์นี้มีผ้าขาวห้อยพระเศียร

องค์นี้ได้พวงมาลัย 2 พวง

สูงขนาดนั้นยังขึ้นไปถวายดอกไม้ได้ นับว่าเก่ง

พระพุทธรูปหลายองค์ก็ทำซ้ำๆ กัน
สงสัยจะใช้แม่พิมพ์เดียวกันละกระมัง

นี่แหละที่เรียก พระปางสัมผัสภูมิหรือสัมผัสธรณี
เป็นที่นิยมสร้างในอินเดีย ยุคคุปตะ ประมาณ พ.ศ.900-1200

องค์นี้มีซุ้มสมบูรณ์ ดูสวยงามกว่าเพื่อน

พระยืน ใหม่หรือเก่าก็ดูไม่ออก

พระพุทธรูปบนพระเจดีย์

องค์นี้ดูท่าว่าจะเป็นของเก่า

พระพุทธรูปบนพระเจดีย์

หลายองค์อาจจะดูคล้ายกัน
แต่ก็ไม่ใช่องค์เดียวกัน ต้องสังเกตจากจุดอื่นๆ ด้วย

พระพุทธรูปบนพระเจดีย์

พระรอดบนพระเจดีย์พุทธคยา

เห็นพระพุทธรูปบนพระเจดีย์พุทธคยาเหล่านี้แล้วท่านผู้อ่านคิดอย่างไรบ้าง คือพระเจดีย์พุทธคยานั้น มองไกลๆ ก็สวยงาม แต่เมื่อพินิจดูใกล้ๆ แล้ว กลับเป็นพระเจดีย์ที่ค่อนข้างอัปลักษณ์ เพราะมีการบูรณะแต่งเติมแบบสะเปะสะปะ คณะกรรมการที่ดูแลพุทธคยาอยู่ไม่รู้เรื่องพุทธศิลป์ จึงปล่อยให้มีการแต่งเติมดังที่เห็น ขอเรียกว่า "ไร้ศิลป์โดยสิ้นเชิง" พูดได้คำเดียว่า "เสียดาย" หลายๆ ช่องนั้นนำพระพุทธรูปที่ไม่สมส่วนเข้าไปอัดไว้ บางช่องก็มี บางช่องก็ไม่มี บางทีก็ใช้พระพุทธรูปที่ไม่สมบูรณ์ไปแปะไว้ ไม่รู้ว่าทำทำไม เห็นแล้วน่าเศร้าใจ นี่ถ้าให้กรมศิลปากรของไทยเข้าไปบูรณะนะ รับรองว่าสวยงามระดับโลก ดูองค์ด้านบนนี่สิ น่าจะประดิษฐานพระยืนขนาดใหญ่ กลับใช้พระนั่งองค์นิดเดียว ทำให้ซุ้มนั้นโหรงเหรง นึกๆ ไปแล้วก็ปวดใจ ไปพุทธคยาน่าจะได้สิ่งที่ดีๆ กลับมา กลับกลายเป็นว่าต้องติโน่นตินี่ ทั้งๆ ที่ไม่ได้ตั้งใจเลย

พระพุทธรูปบนพระเจดีย์

ซุ้มด้านนี้ว่างไว้ ไม่รู้ทำไม ?

ซุ้มด้านบน

พระในซุ้มนี้ต้องนำมาจากที่อื่น
เพราะดูไม่ได้สัดส่วนของซุ้มเลย

เอ้า เชิญท่านผู้อ่านวิจารณ์บ้าง ไหนๆ ก็ไปด้วยกันแล้ว

องค์นี้พระอะไร หน้าอกใหญ่ยังกะผู้หญิง

โบกๆ ทาๆ สะเปะสะปะ ไปตามประสาแขก

ฝีมือยิ่งกว่าสารพัดช่างซะอีก

ให้ช่างแถวๆ วัดไผ่โรงวัวทำ ยังจะดูดีกว่านี้อีกนะผู้เขียนว่า

ฝีมือไหม

ลายเสา

นี่ซุ้มยอดเยี่ยม

สงสัยกลัวยืนเต็มองค์จะล้นซุ้ม ก็เลยเอาแค่ครึ่งองค์

ถามว่า คิดได้ไงไอเดียนี้ น่าจะเชิญไปรับรางวัลศิลปินดีเด่น

แห่งโลก..

เอาละ ทีนี้จะพาท่านผู้อ่านเดินออกไปให้ห่างจากองค์พระเจดีย์ เพื่อชมรูปทรงพระเจดีย์ให้เต็มตาว่าสง่างามดังเขาลือหรือไม่

พระมหาเจดีย์พุทธคยา ในเวลากลางคืน

พุทธศาสนิกชนยังเดินกันขวักไขว่ แม้จะมืดค่ำแล้วก็ตาม

เวลาเปิดคือ 04.00 น.

เวลาปิด คือ 09.00 น.

แต่ถ้าใครอยากจะอยู่ปฏิบัติธรรมยามค่ำคืน ตั้งแต่ 3 ทุ่ม ถึง ตี 4 ก็สามารถทำได้ โดยการทำบัตรขออยู่ต่อ เสียค่าธรรมเนียม 100 รูปี

พระมหาเจดีย์พุทธคยา เวลาเช้า ถ่ายจากด้านหน้าทิศเหนือ

พระอาทิตย์เริ่มทอแสง

เด่นสง่า

อายุพันกว่าปี นี่คือสิ่งมหัศจรรย์

ยอดพระมหาเจดีย์พุทธคยา

โฟกัสใกล้ๆ

เฉพาะยอด

มุมนี้ถ่ายจากทิศเหนือ

มุมนี้จากทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

พระมหาเจดีย์พุทธคยา

ภาพนี้จากทิศเหนือ

ภาพนี้จากด้านหน้า ทิศตะวันออก

ถ่ายจากด้านหน้าเช่นกัน แต่ยกกล้องขึ้นสูงหน่อย

นี่ถ่ายจากภายในบริเวณทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

ทิศใต้

ทิศใต้ ภาพกว้าง

ทิศใต้เช่นกัน

พระมหาเจดีย์พุทธคยา

เจดีย์เล็กทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

องค์เดียวกับรูปข้างบน

มุมนี้ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

มุมนี้ทิศตะวันตกเฉียงใต้

ดูสองมุมพร้อมๆ กัน

เจดีย์เล็ก ทิศตะวันตกเฉียงเหนือ

เจดีย์เล็ก ทิศตะวันออกเฉียงเหนือ

จากทิศใต้อีกมุมหนึ่ง

ทิศใต้ตรงๆ

ตะวันออกเฉียงใต้

ทางเดินเข้าสู่พระเจดีย์ ถ่ายจากทิศใต้

พระมหาเจดีย์พุทธคยา

มุมทิศตะวันออกเฉียงใต้

มุมเดียวกัน แต่ใกล้เข้ามา

มีต้นโพธิ์ขี้นกเกิดบนอาคารสีแดงด้วย

พระมหาเจดีย์พุทธคยา

นี่ถ่ายจากพื้นไกลๆ

ทิศใต้

สาเหตุที่ถ่ายทิศใต้มากกว่าเพื่อนนั้น เพราะมุมทางด้านนี้กว้าง ผู้คนก็ไม่พลุกพล่าน และที่สำคัญตะวันอ้อมข้าว แดดส่องจากใต้ไปเหนือ ช่วยให้เก็บภาพได้สวยงาม ไม่สะท้อนแสง

พระมหาเจดีย์พุทธคยา

ภาพสุดท้าย สวยไหมเอ่ย ?

พบกับ พระมหานรินทร์ในอินเดีย ตอนที่ 7

พระมหานรินทร์ นรินฺโท
วัดไทย ลาสเวกัส รัฐเนวาด้า สหรัฐอเมริกา
1 กุมภาพันธ์ 2553
7:00 P.M. Pacific Time.