สละตำแหน่ง พ.ต.ท. ไปบวช !

 

หวังมรรคผลนิพพาน

 

เสียงสาธุการกระหึ่มประเทศไทย

 

 

 

อา..ก็ต้องถือว่าน่าสรรเสริญ กับความกล้าและท้าท้าย อันสำคัญสำหรับชีวิต เพราะการบวชนั้นถือว่าเป็นการ "สละทุกอย่าง" ในชีวิตฆราวาสออกไป ตำแหน่งแห่งหนใดๆ ที่ติดไหล่อยู่ก็หลุดลอย แต่ที่จะได้รับมาหลังจากนั้นก็คือ "อิสระเสรีภาพ" ไม่มีอำนาจใดๆ ในโลกจะมาคอยบังคับคุณอีกต่อไป ถ้า..คุณบวชจริง !

 

 

แต่..แต่ถ้าคุณบวชไม่จริง ยังคงวิ่งหาอำนาจวาสนาแม้กระทั่งในผ้าเหลือง คุณก็จะยิ่งเปลืองตัวเอง ถึงจะอ้างวาทกรรมเสียสวยหรูดูเริ่ดว่า "ชีวิตสงฆ์ควรปราศจากยศ ทรัพย์ และอำนาจ" ก็ตาม แต่กลับคลานเข่าเข้าวัดปากน้ำ เหมือนมหาวอก วชิรเมธี คนดีศรีสังคมของชาวเชียงราย มันก็อายชาวโลกเขา สู้อุตส่าห์วิ่งไปหาท่าน "ติช นัท ฮันห์" ถึงฝรั่งเศส แต่สุดท้ายได้มาแค่..เศษฝรั่ง อย่านับแต่จะ "สละ" เหมือนนายพันท่านนี้เลย ขนาดของที่ "ไม่มี" ยังวิ่งหาอย่างหน้าด้านหน้าทน ไปจนถึง..วัดปากน้ำ ยอมกลืนน้ำลายตัวเองที่พ่นเป่าหูหลอกชาวไทยมาหลายปี ส่อสันดานอัปรีย์เหมือนเณรคำไปอีกราย เสียดาย..มหาวอ !

 

 

 

 

 

สันดานสอพลอของมหาวอ !

 

 

 

 

 

 

 

เหมือนใครเอ่ย ?

 

พวกพระที่เรียนนักธรรม-บาลี เป็นเดียรถีย์ เพราะมิใช่พุทธวจน ! แต่สุดท้ายก็คลานเข่าเข้าไป "กราบตีน" หัวหน้าเดียรถีย์แห่งประเทศไทย ถึงในวัดปากน้ำ พูดจาหมาไม่แดกเลยบักคึกฤทธิ์นี่ !

 

 

 

 

 

 

ฮือฮา ! พ.ต.ท.ลาบวชตลอดชีวิต สุดระอา ลาภ - ยศ - สรรเสริญ

 

เพื่อน นรต.47 ที่รักทุกท่าน ผม พ.ต.ท.พนมไพร จักรภาส (จันทร์กา) ขออนุญาตแจ้งข่าว ผมได้เสนอขอลาออกจากราชการก่อนกำหนด early retire มีผลตั้งแต่ 1 ต.ค.59 เป็นต้นไป โดยให้เหตุผลเพื่ออุปการะบุพการีและศึกษาปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา และ ตร. ได้มีคำสั่งอนุญาตลงมาแล้ว
       
ผมรู้สึกภูมิใจและดีใจมากที่ได้เป็นเพื่อนร่วมรุ่น นรต.47 กับพวกเราทุกคน ได้มีโอกาสร่วมทุกข์ร่วมสุขอาบเหงื่อต่างน้ำมาด้วยกันตั้งแต่เป็นวัยรุ่น จนแยกย้ายกันออกมารับใช้ชาติตามภารกิจหน้าที่ของแต่ละคน จนกระทั่งตอนนี้ที่พวกเราผ่านพ้นวัยกลางคนกันมาแล้ว ความผูกพันความเป็นเพื่อนของพวกเราก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและอายุที่เพิ่มมากขึ้นไปทุกขณะ ผมชื่นชมและยินดีกับความสำเร็จ ความเจริญก้าวหน้าของเพื่อนๆ ทุกคนในวิถีชีวิตตำรวจ ตามที่แต่ละคนปรารถนา ตัวผมเองก็มีความพอใจและมีความสุขดีในหน้าที่ราชการปัจจุบัน
       
นับแต่วันนั้นความมุ่งมั่น ตั้งใจก็มุ่งไปสู่เส้นทางนี้มั่นคงหนักแน่นมากขึ้นเรื่อยๆ และ รู้ว่า.. ชีวิตคนเรานี้มันน้อยนัก มันสั้นมาก.. วันคืนผ่านไปอย่างรวดเร็วในแต่ละปีๆ และชีวิตเราจะเหลืออีกเท่าไหร่ไม่มีใครรู้ สุดท้ายจึงตั้งจิตตั้งใจเป็นสัจจะอธิษฐาน ถ้าอายุครบ 45 ปี ซึ่งถือว่าอยู่มาเกินครึ่งชีวิตแล้ว ..ก็จะขอทำตามเป้าหมายตามที่ใจเรียกร้อง และที่ได้ตั้งเป็นความมุ่งหวังสูงสุดของชีวิตดังกล่าว ซึ่งวัยขนาดนี้กำลังดีเพราะตอนนี้ยังพอมีเรี่ยวแรง ยังใช้ความเพียรปฏิบัติขัดเกลาจิตใจได้เต็มที่อยู่  โชคดีที่ผมไม่มีภาระ เรื่องครอบครัว หรือเรื่องให้กังวลมาก ทางพ่อแม่ก็ได้พูดคุยหารือท่านมาหลายปีแล้ว ท่านก็ไม่ขัดข้องแต่อย่างใด การบอกกล่าวกับเพื่อนๆ ในครั้งนี้ เหมือนเป็นการอำลา แต่อำลาไปสู่อีกสถานะหนึ่งในระยะเวลาอันใกล้นี้ แต่ความเป็นเพื่อนยังคงอยู่ตลอดไปไม่ว่าสถานะไหน
       
เบื้องต้น ผมจะกลับไปอยู่ดูแลพ่อแม่ที่บ้านสักระยะก่อน เมื่อถึงเวลาก็จะใช้ชีวิตตามความฝันที่ตั้งใจไว้ตลอดไป ไปฝึกฝนทุ่มเทชำระจิตใจให้เห็นผลกับครูบาอาจารย์สายพระป่า พระปฏิบัติ ตามแนวทางที่ท่านทั้งหลายได้เคยดำเนินมา... 
หลายๆ คนได้ถาม ว่าไม่เสียดายสิ่งต่างๆ หรือ ??
        
จากการปฏิบัติที่ผ่านมา ทำให้รู้และเห็นความจริงว่าสิ่งต่างๆ ที่มีอยู่ มันเป็นของที่ครอบครองได้ชั่วคราว ทั้งเงินทอง ลาภยศ พ่อแม่ พี่น้อง ลูกเมีย ฯลฯ และแม้กระทั่งร่างกายเราเอง สักวันก็ต้องจากไปทั้งหมด.. แต่สิ่งที่ทำไว้แล้วไม่แปรเปลี่ยนไปไหนคือ จิตที่ชำระขัดเกลาไว้ ด้วยบุญกุศล ถ้ายังต้องมาเกิดอีกก็จะมีคุณภาพจิตตามที่เราบำเพ็ญสั่งสมไว้. ขอฝากเพื่อนทุกคนอย่าได้ประมาท อย่างที่บอก ชีวิตนี้น้อยนัก เพื่อนเราหลายคน จากไปโดยไม่มีโอกาสได้บอกลาพวกเรา .. สำหรับผมเอง สำหรับคำถามข้างต้น .. ในชีวิตนี้ ผมจะรู้สึกเสียดายมาก ถ้าไม่ได้ ตัดสินใจเหมือนที่ได้ทำลงไปในครั้งนี้ และเลือกเดินตามเส้นทางที่เลือกไว้นี้
       
สุดท้าย ขอบุญกุศลทั้งหลายที่พวกเราได้ร่วมกันทำ บุญกุศลที่ผมกระทำบำเพ็ญมาเป็นปัจจัยส่งผลให้เพื่อนทุกคนมีแต่ความสุข ความเจริญ สมหวังในสิ่งที่ปรารถนาทั่วกันนะครับ 
รักเพื่อนทุกคน...ป่า...ครับ

 

 

 

ข่าว : ผู้จัดการ : 2 กันยายน 2559

 

 

 

 

 

WWW.ALITTLEBUDDHA.COM WAT THAI LAS VEGAS 2920 MCLEOD DRIVE LAS VEGAS NEVADA 89121  U.S.A.  PHONE. 702-384-2264