"บ้านอารีย์เห็นว่า หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช มีปฏิปทาสวนทางกับพระพุทธวจนะ ว่าด้วยการพยากรณ์อริยะผล ซึ่งเป็นวิสัยขององค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเท่านั้น

เป็นที่รับทราบกันดีว่า มีการพยากรณ์โสดาปัตติผลให้แก่ลูกศิษย์จำนวนอย่างน้อย 6 ราย อีกทั้งการพยากรณ์กันเองในหมู่ผู้แวดล้อม เป็นสิ่งที่พระพุทธองค์ทรงติเตียน ดังในพระสูตรภิกษุโจรที่พยากรณ์กันเอง จนมีลาภสักการะจำนวนมาก..."

ส่วนหนึ่งของแถลงการณ์บ้านอารีย์

          ตามที่มีผู้ตั้งประเด็นว่าไม่เห็นหลวงพ่อปราโมทย์ออกบิณฑบาตนั้น ในความเป็นจริงตั้งแต่อุปสมบทมา หลวงพ่อปราโมทย์ก็ออกบิณฑบาตเป็นประจำทุกวันเว้นแต่วันที่อาพาธ แม้กระทั่งเมื่อย้ายมาอยู่สวนสันติธรรมใหม่ๆ ท่านก็ออกบิณฑบาตตามปกติ แต่ในปัจจุบันท่านจำเป็นต้องงดการออกบิณฑบาต เพราะมีปัญหาด้านการขับถ่าย และเนื่องจากน้ำหนักมากโดยกรรมพันธุ์ จึงมีปัญหาเกี่ยวกับข้อเท้าและเหนื่อยหอบง่ายทำให้ไม่สามารถเดินไกลได้ แม้กระทั่งการเดินจากกุฏิไปที่ศาลา บางวันก็ยังมีอาการเหนื่อยหอบอยู่เสมอ คณะศิษย์จึงเสนอให้ท่านงดออกเดินบิณฑบาต

          อย่างไรก็ตามหลวงพ่อปราโมทย์ได้ดำเนินตามแบบอย่างที่ครูบาอาจารย์เคยทำ คือรับอาหารบิณฑบาตจากพระลูกศิษย์ซึ่งไปบิณฑบาตกลับมา โดยพระอุปัฏฐากเป็นผู้จัดอาหารใส่บาตรถวายให้
 

          ด้วยปรากฏว่าได้มีการกล่าวหา หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ในกลุ่มคนกลุ่มหนึ่ง เพื่อโน้มน้าวให้เกิดความเข้าใจผิดว่า หลวงพ่อปราโมทย์เมื่อสมัยที่ยังเป็นฆราวาส ได้เขียน “บันทึก(ไม่ลับ)อุบาสกนิรนาม” โดยไม่มีมูลความจริงนั้น สวนสันติธรรมจึงขอชี้แจงให้ทราบว่า

          “บันทึก(ไม่ลับ)อุบาสกนิรนาม” ตีพิมพ์ครั้งแรกในหนังสือนิตยสารโลกทิพย์เมื่อประมาณปี 2527 ซึ่งในสมัยนั้นนิตยสารโลกทิพย์เป็นหนังสือที่มีชื่อเสียงมาก ในหมู่ผู้สนใจการเข้าวัดปฏิบัติธรรมทั้งหลาย

          เรื่องราวในบันทึกฉบับนี้เป็นเรื่องจริงทั้งสิ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเด็นที่หลวงปู่ดูลย์ อตุโล ประเมินผลการปฏิบัติของศิษย์ ท่ามกลางบรรยากาศที่สงบสุขและร่าเริงในธรรมอย่างหาที่เปรียบมิได้ และท่านไม่ได้พูดกับอุบาสกผู้นั้นตามลำพัง แต่มีพระภิกษุรูปหนึ่งนั่งอยู่ด้วย ซึ่งในปัจจุบันพยานรู้เห็นท่านนี้ก็ยังมีชีวิตอยู่ และยังทรงจำเหตุการณ์ในคืนวันนั้นได้อย่างแม่นยำ

          บันทึกฉบับนี้มีที่มาจากหลวงพ่อพุธ ฐานิโย อดีตเจ้าอาวาสวัดป่าสาลวัน ได้บัญชาให้ศิษย์ผู้หนึ่งของหลวงปู่ดูลย์และเป็นศิษย์ของหลวงพ่อพุธด้วยเป็นผู้เขียนออกเผยแพร่ ผู้เป็นศิษย์จึงเขียนและส่งไปลงนิตยสารโลกทิพย์ ภายหลังที่หนังสือได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่แล้ว ศิษย์ผู้นี้ได้ไปกราบหลวงพ่อพุธในเดือนต่อมา และท่านได้กล่าวว่า “มีคนหลายคนเอาหนังสือโลกทิพย์มาให้หลวงพ่ออ่าน แล้วถามหาคนเขียน หลวงพ่อก็บอกว่าเขามาอยู่บ่อยๆ”

          น่าเสียดายที่คำพูดของหลวงพ่อพุธคราวหลังนี้หาตัวพยานบุคคลไม่ได้แล้ว เพราะคนที่นั่งอยู่กับท่านในเวลานั้นไม่ทราบว่าใครเป็นใครบ้าง แต่ก็มีพยานแวดล้อมคือ เรื่องนี้ตีพิมพ์ในหนังสือที่พบเห็นได้ทั่วไปตามวัดต่างๆ และบันทึกเรื่องนี้ก็อ้างอิงถึงหลวงพ่อพุธโดยตรง ถ้าไม่เป็นความจริงท่านก็ต้องทราบและมีปฏิกิริยาปฏิเสธให้ได้รู้ได้เห็นกันบ้างแล้ว เพราะหลวงพ่อพุธท่านเป็นพระที่มีชื่อเสียง มีคนเข้ากราบนมัสการวันหนึ่งๆ ไม่ใช่น้อยเลย

          การที่ท่านผู้หนึ่งผู้ใดที่ไม่ได้อยู่ร่วมในเหตุการณ์ จะกล่าวปฏิเสธหรือตีความสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่ตนไม่ได้รู้ ไม่ได้เห็น และไม่ได้อยู่ในบรรยากาศเหตุการณ์ขณะนั้น ย่อมเป็นเรื่องที่ขาดน้ำหนักมากทีเดียว
 

          เนื่องจากกรรมการสวนสันติธรรมหลายท่านที่ยังเหลืออยู่ ได้ถูกโน้มน้าว ชักจูง รวมถึงการข่มขู่ว่าจะถูกกลั่นแกล้งด้วยวิธีการต่างๆ หากไม่ถอนตัวจากการสนับสนุนหลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ประกอบกับสวนสันติธรรมได้ปรับลดขอบเขตการทำงานลงด้วยแล้ว

          ดังนั้นสวนสันติธรรมจึงขอยุบเลิกกรรมการทั้งหมดที่มีอยู่ เพื่อลดแรงกดดันและภัยคุกคามที่กรรมการจะต้องได้รับ และขอขอบคุณกรรมการทุกท่านที่ได้ร่วมงานกันมาด้วยดี ทั้งนี้สวนสันติธรรมได้แต่งตั้งกรรมการเฉพาะกิจคณะหนึ่ง เพื่อดำเนินงานในระยะนี้ไปก่อนเป็นการชั่วคราวแล้ว

          อนึ่งในขณะนี้มีการขยายการโน้มน้าว ชักจูง และความกดดันไปยังบุคคล วัด สำนักปฏิบัติธรรม และองค์กรที่เคยสนับสนุนสวนสันติธรรมด้วย ซึ่งสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในขณะนี้ ได้แสดงให้เห็นถึงความตกต่ำทางด้านศีลธรรมภายในสังคมเป็นอย่างยิ่ง เพราะหากชาวพุทธมีความไม่เข้าใจกันในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ก็น่าที่จะพยายามทำความเข้าใจกันด้วยความเมตตาภายใต้กรอบของศีลธรรม ไม่ใช่ใช้วิธีฟาดฟันประหัตประหารกันโดยไม่เลือกวิธีการ อย่างที่ทำกันอยู่ในขณะนี้