ข่าวสารจากทั่วโลก อะลิตเติ้ล บุ๊ดด่ะ ดอทคอม พร้อมนำเสนอแด่แฟนๆ ทุกท่าน ด้วยความยินดีที่ท่านให้เกียรติมาเยือน

 

 

คณะสงฆ์ธรรมยุตสูญเสียพระผู้ใหญ่

หลวงปู่จันทร์ กุสโล วัดเจดีย์หลวง เชียงใหม่

สุดยอดพระนักปราชญ์ และนักพัฒนา

มรณภาพ

 

พระพุทธพจนวราภรณ์ (จันทร์ กุสโล)

วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร จังหวัดเชียงใหม่

 

     สุดยอดพระมหาเถระ "เก่งที่สุด" ในสายธรรมยุต ในภาคเหนือ

ได้ถึงแก่มรณภาพแล้ว อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะ ดอทคอม คณะสงฆ์ วัดไทย ลาสเวกัส ในฐานะศิษย์ต่างนิกาย ขอกราบคารวะดวงวิญญาณของพระเดชพระคุณหลวงพ่อฯ มา ณ โอกาสนี้

 

    วันนี้ (12 ก.ค.) ผู้สื่อข่าวรายงานว่า พระพุทธพจนวราภรณ์ หรือหลวงปู่จันทร์ กุสโล พระมหาเถระชื่อดังของจังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งดำตรงตำแหน่งเจ้าคณะภาค 4-5-6-7 (ธ) และเจ้าอาวาสวัดเจดีย์หลวงวรวิหาร เชียงใหม่ รวมทั้งเป็นพระอาจารย์ของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี และเป็นพระเป็นพระอุปัชฌาย์ของดาราดัง "เต๋า" สมชาย เข็มกลัด ช่วงที่อุปสมบท ที่ จ.เชียงใหม่ ได้ละสังขารไปอย่างสงบในวัย 91 พรรษา ที่วัดเจดีย์หลวงฯ ภายหลังจากอาพาธด้วยโรคชรารักษาตัวในห้องไอซียู โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ มาตั้งแต่วันที่ 27 มิ.ย. 51ที่ผ่านมา กระทั่งคณะสงฆ์และศิษยานุศิษย์ได้พากลับมานอนรักษาตัวอยู่ในกุฏิจันทร์กุสโล ภายในวัดเจดีย์หลวงฯ

อาการของหลวงปู่ได้ทรุดหนักในเวลา 00.30 น. วันที่ 11 ก.ค. แพทย์ลงความเห็นว่า ระบบการทำงานของร่างกายของหลวงปู่ไม่ตอบสนองและไม่รับยาที่ช่วยกระตุ้นหรือยารักษาแล้ว คณะสงฆ์ทุกฝ่ายจึงลงมติไม่ยื้อชีวิตของหลวงปู่ไว้ หลังศิษยานุศิษย์ได้เดินทางเข้ามากราบนมัสการหลวงปู่เป็นครั้งสุดท้าย จึงยอมให้แพทย์ถอดเครื่องช่วยหายใจออกเพื่อให้หลวงปู่ละสังขารไปอย่างสงบ ท่ามกลางความโศกเศร้าเสียใจของคณะสงฆ์และศิษยานุศิษย์ที่เดินทางมา ทางวัดจะได้เคลื่อนพระศพของหลวงปู่จากกุฏิจันทร์กุสโลเข้าประดิษฐานไว้ที่วิหารของวัด และจะได้ประกอบพิธีอัญเชิญน้ำหลวงอาบศพหลวงปู่ในเวลา 14.30 น.วันนี้ (12 ก.ค.51).

 

ข่าว : เดลินิวส์
12 กรกฎาคม 2551

 

 

ชีวประวัติ พระพุทธพจนวราภรณ์ (หลวงปู่จันทร์ กุสโล)

 

 

พระพุทธพจนวราภรณ์ นามเดิม จันทร์ แสงทอง เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2460 ตรงกับวันจันทร์ ขึ้น ๑๒ ค่ำ เดือน ๑ ปีมะเส็ง เป็นบุตรของ นายจารินต๊ะ และ นางแสง แสงทอง ชาวบ้านบ้านท่ากองิ้ว ตำบลปากบ่อง อำเภอปาซาง จังหวัดลำพูน เมื่ออายุได้ 15 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เมื่ออายุครบ 20 ปี ได้ทำการอุปสมบท ณ วัดเจดีย์หลวงวรวิหาร ได้รับฉายาว่า กุสโล

พระพุทธพจนวราภรณ์ ได้เข้าเรียน จนได้รับวิทยฐานะ นักธรรมเอก ในปี พ.ศ. 2482 และ เปรียญธรรม 5 ประโยค ในปี พ.ศ.2482 นอกจากนี้ยังได้รับปริญญากิตติมศักดิ์ทางด้านการพัฒนาจากสถาบันอุดมศึกษาที่มีชื่อเสียงหลายแห่งของไทย ได้แก่ ปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาพัฒนาชุมชน จากมหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่ (พ.ศ.2530) ปริญญาศิลปศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขามนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (พ.ศ.2532) ปริญญาพัฒนบริหารศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (พ.ศ.2535) และปริญญาเทคโนโลยีการเกษตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการวางแผนและพัฒนาชนบท จากมหาวิทยาลัยแม่โจ้ (พ.ศ.2538) นอกจากนี้ท่านยังได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติมากมาย อาทิ เป็นศิลปินแห่งชาติ ด้านวัฒนธรรม สาขาภูมิปัญญาชาวบ้าน และพระสงฆ์นักพัฒนาดีเด่น เป็นต้น

 

สมณศักดิ์

  • พ.ศ. 2496 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตร ในราชทินนาม ที่ พระครูวินัยโกศล

  • พ.ศ. 2498 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญ ในราชทินนามที่ พระวินัยโกศล

  • พ.ศ. 2512 เป็นพระราชาคณะชั้นราช ในราชทินนามที่ พระราชวินยาภรณ์

  • พ.ศ. 2526 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพ ในราชทินนามที่ พระเทพกวี

  • พ.ศ. 2535 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรม ในราชทินนามที่ พระธรรมดิลก

  • พ.ศ. 2544 เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัณยบัฎ ในราชทินนามที่ พระพุทธพจนวราภรณ์

  • พ.ศ. 2537 ท่านได้ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะภาค 4-5-6-7 ฝ่ายธรรมยุต

 

 

พระพุทธพจนวราภรณ์กับงานพัฒนาชนบท

 

สำหรับงานด้านการพัฒนานั้น ได้เริ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2500 เมื่อพระพุทธพจนวราภรณ์ ได้รับอาราธนาจากนายอำเภอเมืองเชียงใหม่ ให้ไปแสดงธรรมอบรมประชาชนในเขตอำเภอเมือง ท่านได้พบปัญหาเกี่ยวกับการศึกษาว่า มีนักเรียนจำนวนไม่น้อยที่จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 4 แล้ว แต่ไม่ได้เรียนต่อ เนื่องจากบิดามารดา หรือผู้ปกครองมีฐานะยากจน จึงไม่สามารถส่งเสียบุตรหลานให้เรียนต่อได้ ท่านจึงเกิดแรงบันดาลใจ ดำเนินการก่อตั้งมูลนิธิเมตตาศึกษา และขออนุญาตจัดตั้งโรงเรียนเมตตาศึกษา ให้การศึกษาเด็กชั้นประถมปีที่ 5 จนถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยไม่เก็บค่าใช้จ่ายใดๆ จากประสบการณ์ในการดำเนินงานโรงเรียนเมตตาศึกษามาเป็นระยะเวลา 15 ปี ท่านได้เกิดความคิดขึ้นมาว่า การให้การศึกษาแก่นักเรียนที่พ่อแม่ผู้ปกครองมีฐานะยากจน ก็เป็นการสร้างโอกาสให้แก่เยาวชนที่ด้อยโอกาสให้ได้รับการศึกษามากขึ้น มีทางที่จะช่วยตัวเองและครอบครัวได้ในอนาคต แต่ในขณะเดียวกันในสังคมชนบทส่วนใหญ่ที่ยังมีปัญหาความยากจน ขาดโอกาสทางการศึกษา มีความรู้น้อย ขาดทุนทรัพย์ที่จะนำมาลงทุนประกอบอาชีพ และขาดผู้นำในการดำเนินชีวิต

เหตุที่เป็นแรงบันดาลใจอีกประการหนึ่งคือ ประชาชนส่วนใหญ่เป็นชาวพุทธ นับถือพระพุทธศาสนา การนับถือพระพุทธศาสนาของชาวไทยมุ่งแต่แสวงหาบุญ ทำบุญด้วยความปรารถนาสุขในโลกหน้า ไม่ได้นำพระธรรมคำสั่งสอนของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาปฏิบัติหรือแก้ปัญหาในชีวิตประจำวัน แม้แต่การแก้ปัญหาความยากจน ก็จะแก้ด้วยการทำบุญ ไม่คำนึงถึงเหตุแห่งความยากจน ที่สำคัญคือ การหมกมุ่นในอบายมุข ได้แก่ การเป็นคนเกียจคร้าน นักเลงการพนัน นักเลงสุรา ยาเสพติด ฟุ่มเฟือย ไม่รู้จักประมาณการในการใช้จ่าย เป็นต้น

เยาวชนไทยชาย-หญิงในชนบท เมื่อขาดโอกาสทางการศึกษามีความรู้น้อย ความกระตือรือร้น เพื่ออนาคตของชีวิตก็ไม่มี ส่วนมากจะเป็นคนว่างงาน มักจะหมกมุ่นไปในทางอบายมุข ดื่มสุรา เล่นการพนัน ส่วนเยาวสตรีก็ดิ้นรนไปทำงานในเมือง บางคนประกอบอาชีพเป็นหญิงบริการ เพราะความยากจน

พระพุทธพจนวราภรณ์ได้เล็งเห็นว่า การจะแก้ปัญหาดังกล่าวจะต้องแก้ไขที่ต้นเหตุของปัญหา ได้แก่การทำให้คนชนบทขยัน ประหยัด เห็นโทษของอบายมุข เสียสละ และการเสริมสร้าง กิจกรรมที่ทำให้เกิดความสามัคคี การพัฒนาชนบทนั้นจะต้องพัฒนาทั้งทางด้านเศรษฐกิจและทาง ด้านจิตใจพร้อมกัน

 

สรุปแรงดลใจที่ทำให้พระพุทธพจนวราภรณ์ ก่อตั้งมูลนิธิศึกษาพัฒนาชนบท ได้แก่

1. เห็นชาวชนบทที่ด้อยโอกาสทางการศึกษา

2. เห็นชาวชนบทที่ว่างงาน หมกมุ่นอยู่แต่เรื่องอบายมุข

3. เห็นชาวชนบทที่ประสบปัญหาความอดอยากยากจน

4. ได้ทราบเรื่องเยาวสตรีที่ไปประกอบอาชีพเป็นหญิงบริการ

ดังนั้นในปี พ.ศ. 2517 พระพุทธพจนวราภรณ์ (ขณะนั้นท่านมีสมณศักดิ์เป็น พระราชวินยาภรณ์) จึงได้ร่วมมือกับชาวพุทธกลุ่มหนึ่งที่มีศรัทธา และต้องการอุทิศตัวเองเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานทางด้านชนบท จัดตั้ง มูลนิธิศึกษาพัฒนาชนบท ขึ้น และได้รับอนุญาตให้จดทะเบียนลำดับที่ 911 เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2518

ต่อมา เมื่อท่านได้รับแต่งตั้งให้ไปรักษาการเป็นเจ้าอาวาส วัดป่าดาราภิรมย์ อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ จึงได้ย้ายที่ทำการมูลนิธิไปอยู่ที่วัดป่าดาราภิรมย์เป็นการถาวรตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 งานพัฒนาของมูลนิธิฯ ได้ดำเนินก้าวหน้าขึ้นมาเป็นลำดับ ด้วยการพัฒนาแบบผสมผสานและครบวงจรในระดับหมู่บ้าน โดยขยายขอบเขตของพื้นที่ดำเนินงานอยู่ใน 3 จังหวัด คือ เชียงใหม่ ลำพูน และแม่ฮ่องสอน มีความมุ่งหมายที่จะส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพชีวิต อาชีพ การศึกษาและสิ่งแวดล้อม อันหมายถึงท้องถิ่นของเกษตรกรที่ยากจนในชนบทให้อยู่ดีกินดี มีความรู้ความสามารถในการปรับปรุงแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นกับชุมชน มีการรวมกลุ่มกันทำงาน ช่วยเหลือพึ่งพาซึ่งกันและกัน และมีจิตสำนึกในการพิทักษ์ทรัพยากร และผลประโยชน์ของคนในชุมชนร่วมกัน รวมทั้งรู้จักดำเนินชีวิตให้ถูกต้องตามหลักคำสอนในทางพระพุทธศาสนา

 

การดำเนินงานสนับสนุนและส่งเสริมกลุ่มเป้าหมายให้บรรลุผลได้ มูลนิธิฯ ได้วางแนวทางในการส่งเสริมไว้ดังต่อไปนี้

(1) ส่งเสริมองค์กรชาวบ้านให้เข้มแข็ง เนื่องจากตระหนักว่า การพัฒนาแบบรวมศูนย์จากส่วนกลาง ทำให้คนในชุมชนถูกลดศักยภาพลงเรื่อยๆ ภูมิปัญญาท้องถิ่นเลือนหายไป องค์กรชาวบ้านเดิมอ่อนตัวลง ชาวบ้านเกิดความรู้สึกพึ่งพาความช่วยเหลือจากหน่วยงานภายนอกมากขึ้น ดังนั้นมูลนิธิฯ เห็นว่าการแก้ไขปัญหาชุมชนจำเป็นต้องให้ความสำคัญกับการส่งเสริมอำนาจการพึ่งพาตนเองของคนในชุมชนเป็นสำคัญ

(2) ให้การศึกษาที่เหมาะสมกับคนในชุมชน เป้าหมายที่สำคัญก็เพื่อปลูกฝังจิตสำนึกของคนในชุมชน ร่วมมือกันแก้ไขปัญหาในชุมชนที่ตนอาศัยอยู่ ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ สังคม และคุณภาพชีวิตโดยอาศัยการศึกษานอกระบบเข้าช่วย

(3) วัดหรือพระสงฆ์ คือผู้นำในการพัฒนาสังคม เพื่อส่งเสริมให้พระสงฆ์เข้ามามีบทบาทในการพัฒนา ทั้งในฐานะของผู้ชี้แนะการประพฤติปฏิบัติให้แก่ประชาชน ไม่ให้หลงใหลไปกับกระแสวัตถุนิยมจนเกินขอบเขต และในฐานะของผู้ส่งเสริมการแก้ไขปัญหาปากท้องของคนยากจนที่ยังไม่สามารถพึ่งตนเองได้

 

หลักการดำเนินงานของมูลนิธิศึกษาพัฒนาชนบท คือ ส่งเสริมกสิกร มุ่งสอนวิทยา ดำรงศาสนา พัฒนาท้องถิ่น

(1) ส่งเสริมกสิกร มุ่งส่งเสริมสนับสนุนในการรวมกลุ่ม จัดตั้งองค์กรชาวบ้านให้เข้มแข็ง ก่อตั้งกองทุน หรือสถาบันในทางเศรษฐกิจของชุมชน โดยหลักการและวิธีการสหกรณ์ ส่งเสริมกิจกรรม โครงการทางการเกษตรกรรมในหน่วยเกษตรพัฒนา ส่งเสริมกิจกรรมโครงการทางด้านงานหัตถกรรม งานฝีมือในหน่วยเมตตานารี

(2) มุ่งสอนวิทยา มุ่งให้การศึกษาเพื่อเพิ่มพูนสติปัญญาความรู้ ทักษะ ความสามารถในการผลิต และการบริหาร การจัดการในรูปแบบการอบรม สัมมนา ทัศนศึกษา ดูงาน การสาธิต โดยมีเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิฯ เป็นคู่คิด ประสานงาน และให้คำปรึกษา

(3) ดำรงศาสนา การนำหลักธรรมคำสั่งสอนในทางพระพุทธศาสนา มาประยุกต์ใช้ในการพัฒนาชนบท เพื่อแก้ปัญหาทางด้านจิตใจ ในรูปแบบของการอบรมสอดแทรกธรรมะ ข้อคิดตามโอกาสต่างๆ โดยประธานมูลนิธิฯ (พระพุทธพจนวราภรณ์) ตัวแทนพระสงฆ์ที่อยู่ในชุมชน เจ้าหน้าที่ พร้อมกับคัดเลือกธรรมะมาเป็นคุณสมบัติของสมาชิก รวม 4 ข้อ คือ (1) เพิ่มพูนความขยัน (ขยัน) (2) แข่งขันกันประหยัด (ประหยัด) (3) ฝึกหัดทำความดี ซื่อสัตย์) (4) สามัคคีร่วมชาติ (สามัคคี) สนับสนุนให้พระสงฆ์มีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชน ในด้านการจัดให้มีการศึกษาอบรมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ และสนับสนุนกิจกรรมที่พระสงฆ์แต่ละรูปคิดขึ้น หรือดำเนินการอยู่และสอดคล้องกับนโยบายของมูลนิธิฯ ด้วยการจัดตั้ง กลุ่มสังฆพัฒนาชุมชนล้านนา ขึ้นมา

(4) พัฒนาท้องถิ่น มุ่งสนับสนุนให้ชาวบ้านในชนบทเกิดสำนึกที่รักและหวงแหนอาชีพ เพื่อนบ้าน วัฒนธรรม ประเพณี และสิ่งแวดล้อม ไม่คิดละทิ้งถิ่นฐาน มีการอนุรักษ์พัฒนาฟื้นฟูอยู่อย่างต่อเนื่อง ภายใต้ความคิดที่ว่า ไม่หลงของเก่า ไม่เมาของใหม่

สำหรับการดำเนินงานภาคปฏิบัตินั้น มูลนิธิฯ แบ่งการดำเนินงานออกเป็น 3 หน่วยงาน คือ หน่วยเกษตรพัฒนา หน่วยเมตตานารี และสำนักงานมูลนิธิศึกษาพัฒนาชนบท โดยหน่วยเกษตรพัฒนา เป็นหน่วยงานที่ปฏิบัติงานในพื้นที่หมู่บ้าน เขตจังหวัดเชียงใหม่ ลำพูน และแม่ฮ่องสอน โดยมีเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานสนาม เข้าไปเป็นผู้ประสานงานประจำหมู่บ้านร่วมกับคณะกรรมการหมู่บ้าน หน่วยเกษตรพัฒนามีเป้าหมายที่จะส่งเสริมและ สนับสนุนให้สมาชิกที่เป็นเกษตรกรในพื้นที่เป้าหมายมีความรู้ ความสามารถทางการผลิต และการจัดการผลผลิตงานทางด้านการเกษตรกรรม ทั้งในระบบการเกษตรเชิงอนุรักษ์ และการเกษตรแผนใหม่ได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีการจัดองค์กรเพื่อสนับสนุนช่วยเหลือซึ่งกันและกันในหมู่บ้าน และมีการรวมตัวกันเป็นกลุ่มเครือข่ายตามรูปแบบและวิธีการสหกรณ์ โดยประกอบด้วยโครงการต่างๆ ได้แก่ โครงการส่งเสริมและฝึกอบรมทางด้านการเกษตร และการจัดการกลุ่ม โครงการเงินทุนหมุนเวียน โครงการศูนย์เด็กก่อนวัยเรียน โครงการธนาคารควาย วัว โครงการธนาคารข้าว

หน่วยเมตตานารี เป็นหน่วยงานที่มุ่งส่งเสริมกลุ่มเป้าหมายที่เป็นเยาวสตรี และแม่บ้าน ให้มีบทบาทในการพัฒนาชุมชนร่วมกับงานในหน่วยเกษตรพัฒนา โดยเน้นการรวมกลุ่มสตรี และส่งเสริมความรู้ วิชาชีพหัตถกรรม และงานฝีมือประเภทต่างๆ เพื่อเป็นอาชีพและเพิ่มรายได้ให้แก่ครอบครัว นอกเหนือจากงานภาคเกษตรกรรม

พระพุทธพจนวราภรณ์ได้ดำริว่าสังคมพัฒนาที่แท้จริง คือ เศรษฐกิจและจิตใจ ต้องแก้ไขพร้อมกัน การแก้ไขปัญหาสังคมจะต้องให้ความสำคัญต่อกลุ่มคนที่มีปัญหามากที่สุดลำดับแรก นั่นคือ กลุ่มคนที่ยากจนโดยเฉพาะที่อยู่ในชนบท ปัญหาสังคมเมืองที่กำลังแออัดด้วยการพัฒนาวัตถุจนเกินขอบเขต และการหลั่งไหลเข้ามาของคนในชนบท เป็นเครื่องยืนยันชัดเจนว่าการพัฒนาชนบทที่ผ่านมาประสบความล้มเหลว คนในชนบทไม่สามารถพึ่งตนเองและมิได้รับการส่งเสริมให้สามารถครองชีพได้อย่างปกติ บนพื้นฐานอาชีพการเกษตร เมื่อชาวบ้านในชนบทถูกละเลย อีกทั้งแนวคิดการพัฒนาในลักษณะก่อให้เกิดความรู้สึกพึ่งพาความช่วยเหลือจากภายนอก เช่นนี้ทำให้ต้องถูกเอารัดเอาเปรียบอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ทิศทางการพัฒนาชนบทอย่างแท้จริง จึงอยู่ที่การส่งเสริมให้เกิดการรวมตัวของชาวบ้านให้เป็นองค์กรอย่างเข้มแข็ง มีอำนาจตัดสินใจในการเลือกวิธีทางการพัฒนาให้สอดคล้องกับปัญหาของชุมชนของตนเอง องค์กร หรือหน่วยงานภายนอกจะต้องทำหน้าที่ในการเอื้ออำนวยให้ชาวบ้านเกิดความรู้สึกพึ่งตนเอง ไม่กำหนดแบบแผนการเปลี่ยนแปลงชุมชนในลักษณะตายตัว ดังที่นิยมปฏิบัติทั่วไปเช่นนี้ จึงจะเป็นการพัฒนาแบบยั่งยืนอย่างแท้จริง

ปัจจุบันมูลนิธิฯ เป็นองค์กรพัฒนาเอกชนที่ได้รับการยอมรับในการพัฒนาชนบทมากองค์กรหนึ่ง ทั้งในระดับภูมิภาคเดียวกัน และในระดับประเทศ รวมทั้งได้รับการยกย่องในหมู่องค์กรพัฒนาเอกชน และองค์กรสาธารณกุศลจากต่างประเทศหลายองค์กร การดำเนินงานของมูลนิธิฯ ตลอดระยะเวลายี่สิบปี ได้เป็นตัวอย่างหนึ่งของการสร้างพลังชุมชนโดยการนำหลักคำสอนทางพระพุทธศาสนามาผสมผสานกับภูมิปัญญาท้องถิ่น ได้ทำให้ชุมชนในชนบทที่เข้าร่วมโครงการมีความเข้มแข็ง ลดการพึ่งพาจากภายนอกและสามารถพึ่งตนเองได้

 

ข้อมูลจาก วิกิพีเดีย ดอทคอม

 

 

มงคลชีวิตประสิทธิ์พร

อมตะคำกลอน งานนิพนธ์ของพระพุทธพจนวราภรณ์ (จันทร์ กุสโล)

ใครเคยอ่านผ่านมาตาบ้าง นั่นแหละคือผลงานของหลวงปู่จันทร์

กรุณากดที่ภาพ เพื่อเข้าไปอ่าน มงคลชีวิตประสิทธิ์พร

 

ตัวอย่างมงคลชีวิตประสิทธิ์พร

ของพระพุทธพจนวราภรณ์

 

   โลกนี้แจ่มใสสำหรับคนใจกว้าง     โลกนี้เวิ้งว้างสำหรับคนใจดำ

   ชีวิตที่ยุ่งยาก                           เพราะมีความอยากมากเกินไป

   ชีวิต คือการต่อสู้                      จงเป็นอยู่ด้วยความอดทน

   คนที่หวังพึ่งโชคชะตา                เป็นคนปัญญาอ่อน

   คนที่ท้อถอยเบื่อหน่าย                เป็นคนตายก่อนหมดอายุ

   ถ้าอยากเป็นคนงาม                   อย่าวู่วามโกรธง่าย

   ถ้าอยากเป็นคนสบาย                 อย่าเบื่อหน่ายความเพียร

   ถ้าอยากเป็นคนมั่งมี                   อย่าเป็นคนดีแต่จ่าย

   ถ้าอยากเป็นคนนำสมัย                อย่าทำลายวัฒนธรรม

   ถ้ากลัวเกินไป                          จะทำอะไรไม่สำเร็จ

   ถ้ากล้าจนเกินงาม                     จะพบกับความเดือดร้อน

   ถ้าชนะด้วยอาวุธ                       จะสิ้นสุดด้วยความแค้น

   ใช้ธรรมะชนะแทน                     ความขุ่นแค้นจะหายไป

   ถ้าทำงานมุ่งเพื่อตัว                   จะหมองมัวชั่วชีวิต

   ถ้าทำงานเพื่ออุทิศ                    สิ้นชีวิตชื่อยังอยู่

   ถ้าหวังแต่ความสนุก                   จะพบความทุกข์มหันต์

   ถ้าทำใจให้สงบ                         จะพบกับความสุขที่เยือกเย็น

   ความสุขแบบชาวโลก                  มีทุกข์โศกเป็นผล

   ความสุขแบบอริยชน                   มีผลเป็นความสงบ

 

 

อะลิตเติ้ลบุ๊ดด่ะ ดอทคอม รายงาน
11 กรฏาคม 2551

 

 

 

 

E-Mail ถึง บก.
peesang2003@hotmail.com

www.alittlebuddha.com เจ้าของ : วัดไทย ลาสเวกัส 2920 McLeod Dr. Las Vegas Nevada 89121 USA (702) 384-2264